Είμαι ο Ruben Scott, ένας κινηματογραφιστής και σκηνοθέτης που εργάζεται σε ταινίες μυθοπλασίας και εμπορικές παραγωγές.

Στο τελευταίο μου πρότζεκτ, “Different, but same,” ήθελα να εξερευνήσω την ιδέα ότι παρόλο που είμαστε όλοι διαφορετικοί, υπάρχουν πάντα πράγματα που μας συνδέουν: κοινά ενδιαφέροντα, χόμπι και μικρά κοινά πράγματα που συνήθως δεν θα έρχονταν στον νου. Αυτή η ιδέα ήταν πραγματικά το σημείο εκκίνησης για αυτό το πρότζεκτ.

Από την αρχή, γνώριζα ότι τα γυρίσματα για την ταινία αυτή θα ήταν αρκετά περίπλοκα. Υπήρχαν πολλοί ηθοποιοί και ένα αρκετά μεγάλο συνεργείο. Από την εμπειρία μου, αυτού του είδους η διευθέτηση σημαίνει ότι εξισορροπείς συνεχώς μεταξύ ερμηνείας, χρόνου και χώρου ταυτόχρονα.

Η ιστορία διαδραματίζεται σε μια αίθουσα αναμονής κατά τη διάρκεια μιας μελέτης στην οποία οι άνθρωποι αντιστοιχίζονται με βάση κοινά ενδιαφέροντα, αλλά ανακαλύπτουν με ποιον έχουν αντιστοιχιστεί μόνο την ημέρα της μελέτης. Αυτή η διευθέτηση μας έδωσε τον χώρο για να ασχοληθούμε με την αβεβαιότητα και την προσμονή. Αυτό σήμαινε ότι είχαμε τη δυνατότητα να διατηρήσουμε την αφήγηση απλή και να επιτρέψουμε στο κοινό να συνδέσει τις τελείες.

Καθ’ όλη τη διάρκεια των γυρισμάτων η κίνηση της κάμερας ήταν ελάχιστη. Το μεγαλύτερο μέρος των πλάνων είναι παρατηρητικό. Υπήρχαν απαλές κινήσεις με dolly και μικρά εκ νέου καδραρίσματα όταν τα χρειαζόμασταν, αλλά τίποτα που να τραβάει την προσοχή. Η ιδέα ήταν να επικεντρωνόμαστε πάντα στις ερμηνείες και να τις αφήνουμε να καθοδηγούν τα πάντα. Επειδή δεν υπάρχει διάλογος στην ταινία, οι ερμηνείες ήταν ιδιαίτερα σημαντικές.

Η τοποθεσία μάς βοήθησε επίσης πάρα πολύ όσον αφορά τη διαμόρφωση της ατμόσφαιρας που επικρατούσε και το πώς φαίνονταν όλα. Κάναμε γυρίσματα σε ένα πολύ ατμοσφαιρικό στούντιο ηχογράφησης. Είχε ζεστή ξύλινη επένδυση, πορτοκαλί τόνους και μια ελαφρώς νοσταλγική αίσθηση. Δεν ήταν απλά τέσσερις λευκοί τοίχοι και αυτό πραγματικά μας βοήθησε πολύ. Αντί να προσπαθήσουμε να δημιουργήσουμε την αίθουσα αναμονής από την αρχή, μπορέσαμε να βασιστούμε σε αυτό που υπήρχε ήδη εκεί.

Αυτό φυσικά επηρέασε τον τρόπο με τον οποίο προσεγγίσαμε τον φωτισμό. Χρησιμοποιήσαμε μια μεγάλη, απαλή υπερκείμενη πηγή για να μας δώσει συνέπεια και να μας επιτρέψει να μετακινούμε γρήγορα την FX5 στον χώρο. Στη συνέχεια, χρησιμοποιήσαμε πρακτικά φωτιστικά μέσα στην αίθουσα για να προσθέσουμε ζεστασιά και βάθος. Ο στόχος ήταν να διατηρηθούν όλα απαλά και φυσικά, παρέχοντας παράλληλα επαρκή αντίθεση προκειμένου να διαμορφωθούν τα πρόσωπα και να καθοδηγήσουν το μάτι προς τον κύριο χαρακτήρα στο κέντρο.

Επειδή δουλεύαμε με έναν συνδυασμό πρακτικών φωτιστικών στο κάδρο και πιο σκοτεινών γωνιών στον χώρο, τα 15 και πλέον στοπ του δυναμικού εύρους απέκτησαν πολύ μεγάλη σημασία για εμάς. Πολλές φορές τα ζεστά φωτιστικά ήταν ορατά στο πλάνο, ενώ έπρεπε παρ’ όλ’ αυτά να διατηρήσουμε τις λεπτομέρειες στις γύρω περιοχές. Οι βασικές επιλογές ISO της FX5 προσέφεραν επίσης πολύ μεγάλη βοήθεια. Με αυτήν την κάμερα, δεν νιώσαμε ότι έπρεπε συνεχώς να προστατεύουμε τα φωτεινά σημεία ή να θυσιάζουμε τις λεπτομέρειες στις σκιές λόγω του θορύβου.

Ο συνδυασμός του νέου αισθητήρα τύπου stacked 16,6 MP και των σταθερών φακών Arles έκανε φανταστική δουλειά αποτυπώνοντας ακόμη και τις κοντινές λεπτομέρειες του καστ. Οι υφές του δέρματος και οι υφές στα ενδύματα αποτυπώθηκαν με απίστευτη φυσικότητα.

Το χρώμα ήταν εσκεμμένο από την αρχή. Θέλαμε μια παλέτα που να είναι ζωηρή και ελαφρώς εμπνευσμένη από τη δεκαετία του 1970, αλλά να παραμένει και σύγχρονη. Αυτό επρόκειτο να είναι μια καλή δοκιμή για την κάμερα. Πολλά από τα χρώματα προήλθαν από τις ενδυματολογικές επιλογές και τις επιλογές όσον αφορά τον σχεδιασμό παραγωγής, αλλά ο τρόπος με τον οποίο η κάμερα αποτύπωσε αυτά τα χρώματα ήταν αυτό ακριβώς που αναζητούσαμε.

Οι τόνοι του δέρματος ήταν ιδιαίτερα σημαντικοί, διότι είχαμε ένα ποικιλόμορφο καστ που βρισκόταν, στο σύνολό του, κάτω από τις ίδιες συνθήκες φωτισμού. Έπρεπε όλα να ταιριάξουν με συνεκτικό τρόπο. Αυτό που παρατήρησα ήταν το πόσο σταθεροί και φυσικοί ήταν οι τόνοι του δέρματος σε διαφορετικές συνθήκες. Πρόκειται για μια εμπειρία που είχα επίσης όταν χρησιμοποίησα τις κάμερες Venice και Burano της Sony. Υπάρχει μια οικεία ποιότητα στα χρώματα και τo ομαλό σβήσιμο των φωτεινών σημείων σε όλα αυτά τα συστήματα και αυτή η κάμερα δίνει την αίσθηση ότι διαθέτει αυτές τις ιδιότητες, απλά σε ένα μικρότερο και πιο ευέλικτο σώμα.

Επιλέξαμε να κάνουμε εσωτερικά γυρίσματα σε 16-bit X-OCN, διότι γνωρίζαμε ότι θα θέλαμε απόλυτη ευελιξία μόλις ξεκινήσουμε το post-production. Υπήρξαν στιγμές που ωθήσαμε ελαφρώς τα χρώματα στα όριά τους ή προσαρμόσαμε την έκθεση σε ορισμένα σημεία του κάδρου και οι λήψεις παρέμειναν πολύ καλές. Δεν υπήρξε καμία διάσπαση ή αστάθεια. Ακόμη και κατά την κινηματογράφηση σε διαφορετικές συνθήκες φωτισμού, οι τόνοι του δέρματος παρέμειναν σταθεροί. Αυτό μας βοήθησε κατά τη διάρκεια της διαβάθμισης.

Από την άποψη της ροής εργασίας, εργαστήκαμε με ένα μεσαίου μεγέθους συνεργείο κατά τη διάρκεια μίας μόνο ημέρας, οπότε η γρήγορη εργασία ήταν το κλειδί. Αυτό που ξεχώρισε ήταν το πόσο εύκολα ταίριαξε η κάμερα στον ρυθμό του προγράμματος των γυρισμάτων. Δεν μας καθυστέρησε καθόλου και δεν χρειάστηκε να αναθεωρήσουμε τον τρόπο που δουλεύαμε.

Έχοντας χρησιμοποιήσει τις κάμερες Venice και Burano στο παρελθόν, με ενδιέφερε επίσης το πώς αυτή η κάμερα ταιριάζει στον ευρύτερο κόσμο της σειράς CineAlta. Αυτή η κάμερα δεν διαχωρίζεται ούτε μοιάζει με ένα διαφορετικό κλαδί του δέντρου. Δίνει την αίσθηση ότι αποτελεί μέρος της ίδιας οικογένειας και είναι απλά προσαρμοσμένη για ένα πιο ευέλικτο είδος παραγωγής. Ακόμη και η δομή του μενού και η γενική λειτουργία φαίνονται οικείες, πράγμα που βοηθά πραγματικά όταν χρησιμοποιείς εναλλάξ διαφορετικές κάμερες της Sony σε διάφορα πρότζεκτ.

Για μένα, η FX5 ήταν λειτουργική καθώς μας έδωσε πολύ μεγάλη ελευθερία: ελευθερία να αποτυπώσουμε αυτό που θέλαμε χωρίς συμβιβασμούς, ελευθερία να πειραματιστούμε με την εικόνα στο στάδιο του post production και ελευθερία να επικεντρωθούμε στην ιστορία και όχι στον εξοπλισμό ή σε τυχόν τεχνικές δυσκολίες. Αυτό είναι που αναζητώ πραγματικά σε μια κάμερα.