«Η φωτογράφιση ενός γάμου είναι σαν χορός», λέει ο David Bastianoni… «ο χώρος και ο παρτενέρ αλλάζουν, αλλά εσύ εξακολουθείς να χορεύεις κάθε φορά. Ανεξάρτητα από το πού βρίσκεσαι ή ποιο είναι το ζευγάρι», συνεχίζει, «η ιστορία είναι δύο άνθρωποι που μαζεύονται με τους φίλους και την οικογένεια για να γιορτάσουν την αγάπη. Κινούμαστε με αυτή τη ροή, αυτόν τον χορό, καταγράφοντας τις εφήμερες στιγμές που τον καθορίζουν». «Κάθε βήμα του χορού πρέπει να γίνεται σωστά και να είναι προσαρμοσμένο στον παρτενέρ και, αν το κάνεις σωστά, χτίζεις κάτι που μένει για πολύ καιρό μετά το τέλος των εορτασμών», λέει. «Οι σημαντικές στιγμές μπορεί να περάσουν τόσο γρήγορα που ξεχνάς ότι υπήρξαν ποτέ, αλλά οι σωστές φωτογραφίες δεν ξεχνιούνται. Αναβιώνουν τα συναισθήματα ακόμη και αν έχει περάσει μια ολόκληρη ζωή». Ένα από τα πρώτα βήματα ήταν μια σειρά πορτραίτων στο γήπεδο τένις του σατώ. «Μου άρεσε να δουλεύω σε αυτόν τον χώρο», λέει, «επειδή οι γραμμές και η επιφάνεια του γηπέδου τον καθιστούν καθαρό και δυναμικό, αλλά και ιδιόρρυθμο και διασκεδαστικό». Όμως, ενώ το φόντο του σατώ είναι καταπληκτικό, δεν μπορεί να υπερισχύσει της ιστορίας. Φωτογραφίσαμε στα 50 mm, τα οποία σου επιτρέπουν να βλέπεις το περιβάλλον με φυσικό τρόπο».

Αλλού, οι αυθόρμητες εικόνες υποστήριζαν τις παραδοσιακές με την αίσθηση του ρεπορτάζ, πολλές από τις οποίες είχαν δημιουργική εστίαση και καδράρισμα. «Οι φωτογραφικές μηχανές Sony είναι τόσο επίλεκτες στο να ξεχωρίζουν τα θέματα που, ενώ συνήθως αφήνουμε την αναγνώριση προσώπου ενεργοποιημένη, για αυτές τις λήψεις συχνά επιστρέφαμε στις λειτουργίες μονής λήψης και small spot για να ξεχωρίσουμε τα θέματα μέσα από το πλήθος ή σε καθρέφτες», εξηγεί.

Προκειμένου να αντιμετωπιστεί η ποικιλία του φωτισμού που χαρακτηρίζει έναν γάμο, η τεχνική του David είναι να δουλεύει σε λειτουργία μη αυτόματης έκθεσης, κάνοντας προσαρμογή με τη βοήθεια του ηλεκτρονικού οφθαλμοσκοπίου. «Τα ρυθμίζουμε όλα στο Μη αυτόματο, γιατί έτσι υπάρχει πολύ περισσότερος έλεγχος. Η προσαρμοσμένη έκθεση, για παράδειγμα κατά τη λήψη πορτραίτων με οπίσθιο φωτισμό κοντά στο ηλιοβασίλεμα και το να βλέπεις τα αποτελέσματα ακριβώς εκεί μπροστά στα μάτια σου είναι πολύ χρήσιμο».

Και φυσικά, υπάρχουν εκείνες οι ανεπανάληπτες στιγμές. «Για καταστάσεις όπως όταν η νύφη περπατάει και το πέπλο της παρασύρεται από τον άνεμο, η ταχύτητα εστίασης και λήψης της φωτογραφικής μηχανής είναι πολύ σημαντική», λέει ο David, «γιατί δεν μπορείς να ζητήσεις από τον άνεμο να φυσήξει ξανά ή να το σκηνοθετήσεις, δεν είναι αυτό το ζητούμενο».

Για όλα αυτά και πολλά περισσότερα, η επιλογή του David ήταν η Sony Alpha 7 IV, «η τέλεια φωτογραφική μηχανή για μια ομάδα φωτογράφων γάμου», λέει. «Έχουμε 10 ή 12 από αυτές, όλες ρυθμισμένες με τον ίδιο τρόπο, ώστε να μπορούμε να τις εναλλάσσουμε μεταξύ μας. Η Alpha 7 IV διαθέτει όλα τα πλεονεκτήματα της σειράς Alpha. Είναι μικρή και ελαφριά, εστιάζει τέλεια με την παρακολούθηση σε πραγματικό χρόνο (Real-time Tracking) και έχει εξαιρετικό εύρος ISO, ώστε να μπορείς να τη χρησιμοποιείς μέρα και νύχτα». «Τα μεγέθη των αρχείων είναι επίσης εξαιρετικά για γάμους, επειδή φυσικά τραβάμε πολλές εικόνες και πρέπει τα δεδομένα να είναι διαχειρίσιμα», συνεχίζει. «Ο αισθητήρας full-frame της Alpha 7 IV είναι 33 megapixel, οπότε δεν είναι τόσο υψηλής ανάλυσης όσο κάποιες από τις φωτογραφικές μηχανές Alpha της Sony, αλλά παρά τις μικρότερες διαστάσεις του αρχείου, με κάποιο τρόπο εξακολουθεί να παράγει ένα εκπληκτικό επίπεδο λεπτομέρειας».

Σε αυτόν τον γάμο ο David χρησιμοποίησε επίσης τον φακό FE 24-50 mm f/2.8 G. «Έχει γίνει ένας από τους καλύτερους φακούς για λήψεις όλη την ημέρα», λέει, «με ένα φωτεινό διάφραγμα που σου επιτρέπει να θολώνεις το φόντο και να διατηρείς την ταχύτητα κλείστρου υψηλή. Είναι επίσης ένα ζουμ που δίνει τη δυνατότητα για μερικές πολύ κλασικές, ανθρώπινες προοπτικές, από ευρυγώνιους έως κοντούς τηλεφακούς, χωρίς παραμόρφωση. Και συνδυάζει εξαιρετική ποιότητα με μέγεθος και βάρος που μπορείς να διαχειρίζεσαι όλη την ημέρα». Είναι δύσκολο για τον David να έχει όλα τα σωστά βήματα στο μυαλό του; «Σε έναν γάμο, δεν σταματάς», εξηγεί, «αν δεν τραβάς, ψάχνεις για το επόμενο πλάνο». Αυτή η συνεχής ροή ιδεών βρίσκεται σε κίνηση, αλλά κρατάς ένα νοητικό ημερολόγιο για το τι έχεις και τι χρειάζεσαι ακόμα. Η ισορροπία είναι καλή, αλλά στο τέλος, αν μπορείς να πεις ότι δεν υπάρχει κάτι που θα άλλαζες, τότε έχεις κάνει όλες τις σωστές κινήσεις».