ε λένε Brendan de Clercq και είμαι ένας Γαλλοϊρλανδός φωτογράφος και «mixed media artist» (καλλιτέχνης που χρησιμοποιεί πολλά και διαφορετικά υλικά), με έδρα αυτή τη στιγμή στην Ολλανδία. Το μικρόβιο της φωτογραφίας το κόλλησα από τον πατέρα μου, που είναι ο ίδιος ένας καταξιωμένος φωτογράφος και ντοκιμαντερίστας. Το στοιχείο μου είναι οι δυνατές εικόνες με σαφή συναισθηματική έκφραση, ώστε να μπορώ να αγγίζω το κοινό μου με το έργο μου.

Ένα πράγμα που με εμπνέει είναι να χρησιμοποιώ μια διαφορετική προσέγγιση για το έργο μου και χάρηκα πολύ όταν μου δόθηκε η ευκαιρία να δοκιμάσω τους νέους ευρυγώνιους φακούς E της Sony – PZ 10-20 mm f/4 G, 11 mm f/1.8 και 15 mm f/1.4 G.

Δεν ήμουν σίγουρος τι να περιμένω όταν έπιασα για πρώτη φορά τους φακούς στα χέρια μου, αλλά αυτό που με εντυπωσίασε περισσότερο ήταν το μέγεθος και το βάρος – είναι πάρα πολύ μικροί, αλλά αισθάνεσαι ότι είναι πολύ σταθεροί όταν τους έχεις στο χέρι. Ως φωτογράφος της «παλιάς σχολής» μου άρεσε επίσης πολύ το ότι περιλαμβάνουν δακτύλιο διαφράγματος στην έκδοση των 15 mm f/1.4 G και αυτός ήταν ο φακός που θέλησα να δοκιμάσω πρώτο.

Ποτέ δεν θεώρησα τον εαυτό μου οπαδό των ευρυγώνιων φακών καθώς μεγάλο μέρος της δουλειάς μου αφορά πορτρέτα, αλλά η ιδέα ενός ευρωγώνιου φακού με τόσο γρήγορο διάφραγμα μου κίνησε το ενδιαφέρον.

Με τόσο μικρή εστιακή απόσταση, πλησίασα πολύ κοντά στον μπασίστα, αλλά η αποεστίαση φόντου (bokeh) ήταν πάρα πολύ απαλή και με εντυπωσίασε ιδιαίτερα η ευκρίνεια στα μάτια του, ακόμη και σε πλήρες διάφραγμα. Οι λήψεις αυτές ήταν τόσο διασκεδαστικές που με έκαναν να αλλάξω γνώμη για τους ευρυγώνιους φακούς!

Ο επόμενος φακός ήταν ο φακός των 11 mm f/1.8 και βγήκα έξω μαζί με τα μοντέλα. Απολάμβανα τόσο πολύ τις ευρυγώνιες λήψεις, οπότε συνέχισα αυτή την προσέγγιση. Με αυτόν τον ευρυγώνιο φακό, ήταν πιο δύσκολο να πετύχω ένα ρηχό βάθος πεδίου, αλλά παρ' όλα αυτά έμεινα έκπληκτος από την έλλειψη παραμόρφωσης κατά τη φωτογράφιση αρκετά κοντινών πορτρέτων.

Εκεί που αναδείχθηκε ο φακός PZ 10-20 mm f/4 G ήταν τα γυρίσματα του βίντεο. Η ευελιξία του ζουμ ήταν υπέροχη, αλλά αυτό που ήταν εξαιρετικά εντυπωσιακό ήταν το πόσο αθόρυβο και καλά ελεγχόμενο ήταν το power zoom. Δεν είχα ξαναχρησιμοποιήσει power zoom στο παρελθόν, αλλά ήταν εντυπωσιακό το ότι μπορούσα να το ελέγχω τόσο καλά ακόμη και σε μικρορυθμίσεις. Με ενδιέφερε να αντιληφθώ πώς λειτουργεί η καταστολή της αλλαγής εστιακής απόστασης (focus breathing). Είναι κάτι στο οποίο δεν είχα δώσει ποτέ προσοχή μέχρι τώρα. Όταν συνέκρινα τους φακούς με ορισμένους παλαιότερους πρωταρχικούς φακούς που είχα μαζί μου, είδα ότι υπήρχαν ομοιότητες και διαφορές ταυτόχρονα.

Δεν διαπίστωσα καμία διαφορά στην ευκρίνεια των τριών φακών, ακόμη και του ζουμ, πράγμα που με εντυπωσίασε πολύ – παρά το γεγονός ότι σχεδόν όλες οι λήψεις μου ήταν με πλήρες διάφραγμα. Η απόκριση εστίασης ήταν επίσης πολύ γρήγορη και επειδή χρησιμοποιούσα τη λειτουργίας αυτόματης εστίαση στα μάτια (Eye AF), ο φακός εστίαζε αμέσως προτού καν προλάβω να σκεφτώ τη σύνθεση.

Σε ένα μικρό σώμα όπως η Alpha 6600, η ισορροπία κατά τη χρήση και των τριών φακών ήταν ιδανική και δεν αισθάνθηκα ποτέ ότι κάποιος φακός έκανε το μπροστινό τμήμα βαρύ κατά τον χειρισμό, πράγμα που μπορεί να γίνει όταν το σώμα είναι μικρό.

Είναι ένα από τα πράγματα που μου αρέσουν πολύ στους φακούς της Sony. Δεν χρειάζεται ποτέ να ανησυχώ για την απόδοση και αυτό σημαίνει ότι μπορώ να κινούμαι γρήγορα, επικεντρώνοντας την προσοχή μου στα θέματά μου χωρίς να ανησυχώ για το αποτέλεσμα.

Η εμπειρία που αποκόμισα από τη δοκιμή αυτών των φακών και τις λήψεις με ένα τόσο compact κιτ ήταν αναζωογονητική και διασκεδαστική. Ειλικρινά με ταξίδεψε πίσω στην παιδική μου ηλικία όταν είχα πιάσει φωτογραφική μηχανή για πρώτη φορά στα χέρια μου.

Βλέπω τον εαυτό μου να χρησιμοποιεί αυτούς τους φακούς σε ποικίλες περιπτώσεις – η φωτογραφία δρόμου και η αρχιτεκτονική έρχονται στο μυαλό μου, αλλά με συναρπάζει επίσης η ιδέα να τους χρησιμοποιήσω σε ορισμένα project χαμηλού φωτισμού και να τους δοκιμάσω στη φωτογράφιση αστρικών τοπίων.