Ας το παραδεχτούμε, το 2020 ήταν ένα έτος γεμάτο αντιξοότητες. Ο COVID-19 έφερε αμέτρητες αλλαγές και περιορισμούς στις ζωές μας, όπως φυσικά και στις ζωές των φωτογράφων, ερασιτεχνών και επαγγελματιών. Ωστόσο, η δημιουργικότητα πάντα βρίσκει ευκαιρίες να εκφραστεί. Ο Mathias Kniepeiss, ο οποίος ειδικεύεται στην ιδιαίτερα στιλιζαρισμένη και σκηνοθετημένη φωτογραφία, μόλις ολοκλήρωσε ένα έργο που αποδεικνύει ακριβώς αυτό.
"Πραγματικά μου λείπουν πολύ τα ταξίδια αυτόν τον καιρό" λέει με αναστεναγμό, "και παρόλο που έχω πολλούς πελάτες ανά τον κόσμο, δεν έχω ιδέα αν του χρόνου θα ξαναγίνουν όλα όπως ήταν. Υπήρξαν πολλές ακυρώσεις, αλλά επίσης και ευκαιρίες και δυνατότητες. Και μία από αυτές ήταν το έργο μου για το Μουσείο των Ψευδαισθήσεων στη Βιέννη". Ξεκινώντας από το Ζάγκρεμπ το 2015, το Μουσείο των Ψευδαισθήσεων έχει πλέον γίνει παγκόσμια επωνυμία, και τα εκθέματά του ψυχαγωγούν τους επισκέπτες με διαδραστικά, καθηλωτικά και διασκεδαστικά οπτικά τρικ. Κάτι που για έναν καλλιτεχνικό φωτογράφο όπως ο Mathias είναι εξαιρετικά ενδιαφέρον.
Με ποιον τρόπο λοιπόν ο Mathias διαχειρίστηκε τα σκηνικά; "Ήταν μια πρόκληση" ομολογεί, "ταυτόχρονα όμως, ήταν και μια ευκαιρία. Υπάρχουν συγκεκριμένα σημεία φωτογράφισης για τους επισκέπτες, εκεί όπου οι γραμμές, το βάθος και το χρώμα δημιουργούν την τέλεια ψευδαίσθηση. Ωστόσο, το προσωπικό σου στιλ και οι δικές σου δεξιότητες και τεχνικές μπορούν να δώσουν άλλες διαστάσεις σε ένα οπτικό τρικ ή ακόμα και να δημιουργήσουν κάτι εντελώς νέο". Κάνοντας ακόμα πιο ενδιαφέρον ένα ήδη ελκυστικό σκηνικό, χρησιμοποίησε το εντυπωσιακό στιλιζάρισμα της φωτογραφίας μόδας, για να αναβαθμίσει την εμφάνιση του τρικ με το "κεφάλι στο πιάτο", τραβώντας διαφορετικές γωνίες με την Alpha 7R IV, και τους φακούς FE 85 mm f/1.4 GM και FE 24-70 mm f/2.8 GM. Αλλά για τις λήψεις στους διαδρόμους ψευδαισθήσεων προοπτικής, έδωσε ακόμα περισσότερη ένταση και θεατρικότητα με τον φακό του FE 12-24 mm f/4 G.
Αυτοί οι χώροι έχουν υπέροχες γραμμές, τις οποίες αναδεικνύει εξαιρετικά ο 12 mm", εξηγεί ο Mathias "γιατί συγκεντρώνει την ενέργεια μέσα στο κάδρο, ειδικά αν η λήψη γίνει από πολύ χαμηλά ή από πολύ ψηλά. Με την ανακλινόμενη οθόνη της α7R IV, μπορούσα να τραβάω με τη μηχανή σχεδόν στο πάτωμα, κάτι που διευκόλυνε τα πράγματα.
Πριν από τη λήψη, ο Mathias έκανε μια προετοιμασία, για να αποφασίσει πώς θα μπορούσε να χρησιμοποιήσει τους παράξενους χώρους. "Η προετοιμασία είναι ιδιαίτερα σημαντική" εξηγεί, "γιατί θα μπορούσες να κάνεις πολλά, αλλά δεν έχεις απεριόριστο χρόνο. Όσο πιο πολύ προετοιμάζεις τη σύνθεση και το ύφος, τόσο μεγαλύτερο περιθώριο αφήνεις στη δημιουργικότητα. Και επειδή τράβηξα όλες τις λήψεις μαζί με τη σύντροφό μου, Conny Aitzetmueller, η δουλειά προχώρησε πιο γρήγορα. Κανονικά, θα είχα μια ομάδα με στιλίστες και σχεδιαστές κοστουμιών και βοηθούς, αλλά ήταν υπέροχο που δημιουργήσαμε κάτι, μαζί με τον άνθρωπο που αγαπώ. Είναι επαγγελματίας χορεύτρια και χορογράφος, και έτσι, ξέρει ακριβώς τι να κάνει στην άλλη πλευρά του φακού".
Ο Mathias και η Conny επίσης πειραματίστηκαν με αφηρημένες φωτογραφίες, σε λήψεις μέσα από τα καλειδοσκόπια του μουσείου. "Χρησιμοποιήσαμε διαφορετικές φορεσιές για να δώσουμε ένταση στις αντανακλάσεις", λέει ο ίδιος, "και διαφορετικούς φακούς για ποικιλία στο αποτέλεσμα. Ένα από τα πράγματα που πραγματικά ξεχώρισαν για εμένα, ήταν η λειτουργία αυτόματης εστίασης και παρακολούθησης ματιού της Alpha 7R IV. Δηλαδή, αν μπορεί να παρακολουθεί το θέμα μέσα από ένα καλειδοσκόπιο, τότε τι δεν μπορεί να κάνει; Ένα από τα πλεονεκτήματα" συνεχίζει, "είναι ότι ήμουνα απόλυτα σίγουρος ότι το μάτι της Connie θα παραμείνει σε εστίαση, και έτσι, μπορούσα να συγκεντρωθώ ολοκληρωτικά στη σύνθεση και στο να βρω την καλύτερη σχέση ανάμεσα σε εκείνη και στις αντανακλάσεις".
Ο Mathias επίσης επαίνεσε την απόδοση του ISO στην Alpha 7R IV "διότι, παρόλο που είχαμε προετοιμαστεί, τα επίπεδα φωτός μάς ήταν άγνωστα. Σε κάποιες περιπτώσεις είχαμε φλας, αλλά στο υπόλοιπο έργο, με το διαθέσιμο φως, χρησιμοποιούσα ISO 1000, 2000 ή 3200, χωρίς να ανησυχώ για απώλεια της ποιότητας".
"Ωστόσο, το μεγαλύτερο ίσως πλεονέκτημα της α7R IV" όπως λέει ο ίδιος, "ήταν η ανάλυση. Καθώς δεν ήξερα ακριβώς τι δυνατότητες θα είχα στο μουσείο, ήταν απίστευτο που μπορούσα μετά να περικόψω την εικόνα και πάλι να έχω αυτά τα τεράστια αρχεία. Ή, μπορούσα απλώς να μετακινήσω την εικόνα λίγο προς τα αριστερά ή προς τα δεξιά στο post-production, έχοντας έτσι την ευκαιρία να βελτιώσω τη σύνθεση".
"Η φωτογράφιση στο Μουσείο των Ψευδαισθήσεων ήταν εξαιρετικά δημιουργική και πολύ διασκεδαστική" λέει ο Mathias. Του πρόσφερε μια νέα δημιουργική διέξοδο, και καθώς ήδη χρησιμοποιούσε την Alpha 7R III, η διάδοχός του σίγουρα τον εντυπωσίασε. "Η αναβάθμιση είναι πραγματικά εκπληκτική" διαπιστώνει, "και όπως ένας καλός φωτογράφος, έτσι και αυτή η μηχανή είναι πάντα έτοιμη για νέες ευκαιρίες".
«Στη φωτογραφία, τίποτα δεν είναι αδύνατο είτε όταν καταγράφεις ιστορίες που θα διαρκέσουν μια αιωνιότητα είτε όταν δημιουργείς νέους κόσμους»