Ο Alex Farinelli παραδέχεται ανοιχτά ότι την πρώτη φορά που βγήκε στην πίστα ως φωτογράφος «τα πόδια μου έτρεμαν». Ο Alex ήταν τακτικός θεατής αγώνων MotoGP και η πρώτη του επαγγελματική επίσκεψη για τον αγώνα που διεξήχθη στην πίστα του Misano Adriatico το 2011 ήταν η αποκορύφωση ενός ονείρου μιας ζωής να φωτογραφίσει τα ινδάλματά του εν δράσει.

«Είχα παρακολουθήσει ήδη πολλούς αγώνες ζωντανά», εξηγεί ο Alex «και έβλεπα αγώνες MotoGP στην τηλεόραση από τότε που ήμουν παιδί, αλλά το να βρίσκομαι εδώ, ανάμεσα στους ήρωές μου, αναπνέοντας τον ίδιο αέρα με αυτούς, μυρίζοντας τις ίδιες μυρωδιές από καύσιμα και καμένα λάστιχα και ακούγοντας τις μοτοσικλέτες να ουρλιάζουν καθώς περνούν με ιλιγγιώδεις ταχύτητες λίγα εκατοστά μακριά… ήταν κάτι απίστευτο. Σε αυτές τις καταστάσεις», συνεχίζει ο Alex, «νιώθεις την αδρεναλίνη να κυλά στις φλέβες σου. Αυτό το αίσθημα – τις «πεταλούδες στο στομάχι μου», την καρδιά μου να κτυπά σαν τρελή – προσπαθώ να επικοινωνήσω μέσα από τις εικόνες μου. Αυτό που μετρά είναι το πάθος και το αίσθημα του ότι βρίσκεσαι εκεί, τόσο κοντά στη δράση».

Ο δρόμος, όμως, για τη φωτογράφιση αγώνων MotoGP δεν ήταν εύκολος. Πράγματι, όπως αυτοί που συναγωνίζονται στην πίστα, ο Alex έπρεπε να εργαστεί σκληρά για να του δοθούν ευκαιρίες. «Για πολλά χρόνια», εξηγεί ο Alex, «Συνεργαζόμουν με άλλους φωτογράφους σε διάφορους αγώνες στην περιοχή μου, κάνοντας φωτογραφίσεις σε αθλήματα, όπως η ποδηλασία, η ενόργανη γυμναστική, οι αγώνες δρόμου και η κολύμβηση. Δεν ήμουν ακόμη πλήρως επαγγελματίας φωτογράφος και εργαζόμουν κυρίως ως αναλυτής και προγραμματιστής. Εκείνη την εποχή, ρωτούσα όλους όσους γνώριζα αν θα μπορούσαν να με βάλουν σε έναν αγώνα του MotoGP. Τελικά, η διαπίστευση ήρθε για την πίστα του Misano Adriatico. Ήμουν τυχερός», γελά ο Alex, «αλλά ήμουν επίσης πολύ πεισματάρης και δεν το έβαλα ποτέ κάτω».

Είναι προφανές πόσο έντονα συναισθήματα τρέφει ο Alex για την αποτύπωση του αθλήματος που αγαπά, όμως ποια είναι τα βήματα που ακολουθεί για να την πετύχει; Ποιες τεχνικές χρησιμοποιεί για να μεταφέρει τα συναισθήματα στις λήψεις του; «Κάθε αγώνας είναι μια ειδική περίσταση για μένα και όλοι οι αναβάτες κάνουν ό,τι καλύτερο μπορούν», εξηγεί ο Alex, «οπότε προσπαθώ κι εγώ να κάνω κάτι ξεχωριστό. Αυτή είναι η προσέγγιση που ακολουθώ για να πετύχω μια συγκλονιστική φωτογράφιση. Η διαδικασία αυτή αποτελεί ένα συνεχές κίνητρο για μένα και την έχω ανάγκη όπως τα πνευμόνια έχουν ανάγκη το οξυγόνο».

Όπως τόσοι άλλοι επαγγελματίες φωτογράφοι αθλητισμού, έτσι και ο Alex βασίζεται στην Alpha 1 και την Alpha 9 II για να αποτυπώνει αυτές τις στιγμές. «Οι φωτογραφικές μηχανές της Sony αποτελούν ένα θεμελιώδες εργαλείο για την εξέλιξη του έργου μου», εξηγεί ο Alex, «και με βοηθούν να καλύπτω όλο το φάσμα των δυνητικών καταστάσεων. Για παράδειγμα, η ακρίβεια και η ταχύτητα της αυτόματης εστίασης σε οποιοδήποτε διάφραγμα μού επιτρέπουν να είμαι πιο δημιουργικός στην εργασία μου. Χρησιμοποιώ τη λειτουργία Μεγάλη περιοχή (Large Area) και τη λειτουργία Αυτόματη εστίαση θέματος και γνωρίζω ότι μπορώ να βασιστώ πλήρως σε αυτές. Αυτό σημαίνει ότι μπορώ να είμαι πιο δημιουργικός, χρησιμοποιώντας την οθόνη για να κάνω λήψεις από διαφορετικές προοπτικές, όπως από το επίπεδο του εδάφους ή από σημεία που βρίσκονται πολύ πιο ψηλά από εμένα».

«Στην πίστα», συνεχίζει ο Alex, «πρέπει να παρατηρείς τις μοτοσικλέτες και τους αναβάτες για να καταλαβαίνεις τις κινήσεις και τις γραμμές τους. Τότε είναι που μπορείς να αποτυπώσεις τις σημαντικές στιγμές. Η γνώση της διαδρομής και των αναβατών είναι πολύ χρήσιμη, διότι όλα τα στοιχεία συνδυάζονται μεταξύ τους και βελτιώνουν το αποτέλεσμα. Με τον τρόπο αυτό, η πίστα, το τοπίο και οι αναβάτες αποτελούν βασικά στοιχεία των συνθέσεών μου και ενισχύουν την ένταση των συναισθημάτων.

Σε αυτήν τη λήψη από την πίστα αγώνων «Circuit de Barcelona-Catalunya» στη Βαρκελώνη, αυτές οι δεξιότητες τέθηκαν σε εφαρμογή. «Είναι η στροφή τρία», εξηγεί ο Alex, «και πρόκειται για μια φημισμένη στροφή γιατί είναι πολύ γρήγορη. Μπορείτε να δείτε ότι ο αναβάτης πιέζει τη μοτοσικλέτα του στη στροφή και σχεδόν ακουμπάει στην πίστα καθώς πλαγιάζει τη μοτοσικλέτα. Τράβηξα αυτήν τη φωτογραφία ακουμπώντας τη φωτογραφική μηχανή στο έδαφος και κοιτώντας μέσα από την οθόνη, η οποία συνδέεται με τον αναβάτη, διότι είμαστε στο ίδιο επίπεδο».

Σε μια άλλη λήψη από την πίστα της Βαρκελώνης, ο Alex χρησιμοποίησε το σχήμα της πίστας για να καδράρει με μαεστρία τη δράση. «Αυτή είναι η τελευταία στροφή», λέει ο Alex, «και μου αρέσει το μοτίβο του «curb» το οποίο προσθέτει μια αίσθηση ταχύτητας στη φωτογραφία. Εδώ χρησιμοποιώ μια πιο αργή ταχύτητα κλείστρου του 1/40sec, για να προσθέσω λίγο θόλωση κίνησης στο κάδρο. Χρησιμοποιώ πάντα ένα φίλτρο ND για να το πετύχω και έχω επίσης το μέγιστο δυνατό διάφραγμα».

Η φωτογράφιση την ημέρα του αγώνα σημαίνει συνεργασία με τις ομάδες και τους αναβάτες μακριά από την ίδια την πίστα και ο Alex έχει επίσης ορισμένα υπέροχα παραδείγματα έντονων συναισθημάτων. «Όταν φωτογραφίζω μέσα στο γκαράζ, η εστίαση πρέπει να είναι στα μάτια και τις εκφράσεις του προσώπου. Εδώ, υπάρχουν συχνά ειδικές περιστάσεις καθώς, για παράδειγμα, ο οδηγός μιλά στην ομάδα του ή κάνει κάποια ειδική χειρονομία για γούρι. Όλα αυτά αποτελούν μέρος της εμπειρίας και είναι έντονα φορτισμένα όπως και τα πλάνα δράσης».

«Στο γκαράζ», συνεχίζει ο Alex, «το εργαλείο που χρησιμοποιώ περισσότερο είναι η λειτουργία Εστίαση στα μάτια. Όταν φωτογραφίζω με φακούς όπως ο FE 24 mm f/1.4 GM με τελείως ευρεία γωνία, γνωρίζω ότι ο φακός αυτός θα κλειδώνει πάντα το θέμα, οπότε δεν πρόκειται να χαθεί καμία ειδική περίσταση. Δεδομένου ότι δεν έχω την ευκαιρία να επαναλάβω μια λήψη, όλα πρέπει να είναι τέλεια ώστε να αποφεύγω τυχόν λάθη και αυτές οι φωτογραφικές μηχανές μού προσφέρουν αυτήν τη δυνατότητα.

Σε αυτήν τη φωτογραφία από την πίστα του Πορτιμάο στην Πορτογαλία, ο Fabio Quartararo, τρέχων παγκόσμιος πρωταθλητής, δείχνει τη χαρά του που κέρδισε τον αγώνα. «Στράφηκε σε μένα και άρχισε να ζητοκραυγάζει», εξηγεί ο Alex, «και αυτό ήταν μια καταπληκτική, ανεπανάληπτη στιγμή συγκίνησης. Είμαι ένας από τους φωτογράφους της ομάδας της Yamaha και το ότι έχω άριστες σχέσεις με τους αναβάτες βοηθά πολύ σε καταστάσεις όπως αυτή. Όταν οι αναβάτες σε εμπιστεύονται, είναι πιο χαλαροί, έχουν μεγαλύτερη αυτοπεποίθηση και έρχονται σε σένα αναζητώντας τις καλύτερες φωτογραφίες».

«Μπορεί να φαίνεται προφανές», καταλήγει ο Alex, «αλλά στη φωτογράφιση, ο καθένας πρέπει να μελετήσει και να εργαστεί ώστε να βρει τον δικό του δρόμο. Στον μηχανοκίνητο αθλητισμό χρειάζεσαι εμπειρία ώστε να γνωρίζεις τις πίστες και να προβλέπεις τι μπορεί να συμβεί. Όμως, χρειάζεται επίσης να βρεις το δικό σου στιλ και δεν πρέπει απλά να προσπαθείς να είσαι ίδιος με όλους τους άλλους. Το δικό μου στιλ έχει να κάνει με την αποτύπωση των συναισθημάτων μου και αυτά τα συναισθήματα έρχονται και παρέρχονται σε κλάσματα δευτερολέπτου. Χωρίς την ταχύτητα και την ακρίβεια του εξοπλισμού Sony που διαθέτω, αυτό θα ήταν πολύ πιο δύσκολο».