Εστίαση στην εικόνα

Αυτός είναι ο Steven Oprinsen. Είναι ένα διάσημος Ολλανδός ζωγράφος και καλλιτέχνης μεικτών μέσων. Ο Steven θεωρείται από τους κορυφαίους στον κόσμο και πολύ επιτυχημένος στον τομέα του, αλλά είχε και δύσκολες στιγμές. Έζησε σαν ροκάς, ένιωσε τον πόνο της απώλειας και για ένα χρονικό διάστημα ήταν ακόμα και άστεγος. Ωστόσο, πάλεψε, αγωνίστηκε και κατάφερε να φτάσει στην κορυφή.

Ο Steven είναι, ήταν, φίλος μου και πέθανε ξαφνικά τον Νοέμβριο του 2020 από καρδιακή προσβολή. Γι' αυτό ακριβώς το συγκεκριμένο πορτραίτο, ξέχωρα από όλα τα άλλα, έχει μια ιδιαίτερη σημασία για εμένα.

Όταν κοιτάζω την εικόνα, δεν βρίσκω να της λείπει κάτι. Είναι μια έντονη εικόνα, καθώς μπορώ να δω τους αγώνες που έδωσε, αλλά και την περηφάνια του για όσα πέτυχε.

Τράβηξα τη φωτογραφία με τη Sony Alpha 7R III και χρησιμοποίησα έναν φακό με προσαρμογέα κλίσης/μετατόπισης. Κανονικά πρέπει να χρησιμοποιείς έναν τέτοιο προσαρμογέα για να κάνεις ίσιες τις κάθετες γραμμές όταν τραβάς φωτογραφίες αρχιτεκτονικής ή προϊόντων, αλλά εδώ τον χρησιμοποίησα για να αλλάξω το βάθος του πεδίου.

Για εμένα, ο Steven ήταν ένας πολύ μυστηριώδης άντρας. Μετά από κάθε κουβέντα μαζί του θα έπιανες τον εαυτό σου να αναρωτιέται "Τι συνέβη σε αυτόν τον τύπο;" Υπήρχε τόσο μεγάλο βάθος στον χαρακτήρα του και αυτό ήταν που προσπάθησα να πετύχω με αυτήν την εικόνα. Έτσι, χρησιμοποίησα τον προσαρμογέα κλίσης/μετατόπισης για να εστιάσω μόνο στα μάτια και στο πρόσωπό του. Το υπόλοιπο σώμα του είναι εκτός εστίασης και δημιουργεί ένα μυστηριώδες βάθος πεδίου με ασυνήθιστη εμφάνιση. Όλα αυτά έγιναν στη μηχανή, δεν υπάρχει Photoshop ή επεξεργασία σε αυτήν την εικόνα.

Συνήθιζα πάντα να φωτογραφίζω μέσω του ηλεκτρονικού viewfinder της μηχανής, αλλά σε αυτήν την περίπτωση δεν μπόρεσα να χρησιμοποιήσω την εξαιρετική αυτόματη εστίαση στα μάτια, την οποία κατά κανόνα χρησιμοποιώ όταν τραβάω πορτραίτα. Αυτή είναι μία από τις καλύτερες δυνατότητες των τελευταίων ετών. Ωστόσο, λόγω του προσαρμογέα κλίσης/μετατόπισης έπρεπε να εστιάσω μη αυτόματα, οπότε χρησιμοποίησα την εστίαση με τονισμό περιγραμμάτων και την πίσω οθόνη για να εστιάσω στην εικόνα όπως ακριβώς ήθελα, ώστε να τοποθετήσω το βάθος πεδίου μόνο στα μάτια του Steven.

Το αποτέλεσμα είναι μια εικόνα για την οποία νιώθω ότι δείχνει τον πραγματικό Steven Oprinsen. Υπάρχει πραγματική ευαλωτότητα στο πορτραίτο. Κανονικά θα έλεγε αστεία, θα φορούσε αυτήν τη μάσκα και θα ήταν πάντα αυτός που θα προστάτευε τον εαυτό του. Δεν θα άφηνε ποτέ κάποιον να φτάσει στο 100%. Αλλά σε αυτήν τη λήψη η σύνδεσή μας ήταν τόσο καλή που αφαίρεσα τελείως αυτήν τη μάσκα και τον τοίχο που βρισκόταν πίσω της.

Γι' αυτό είμαι τόσο περήφανος που είμαι φωτογράφος πορτραίτων. Για να μπορώ να δημιουργώ αυτά τα πορτραίτα, οι άνθρωποι με αφήνουν να μπω στη ζωή τους, στην πραγματική τους ζωή.