Μετά από ενάμιση χρόνο κοινωνικής απομόνωσης, 99 ημέρες ολοκληρωτικής καραντίνας και υποχρεωτικής μάσκας, η πράξη του φιλιού αναδεικνύεται σε σύμβολο.Ένα σύμβολο που δείχνει τον θρίαμβο της αγάπης και την επιμονή της ίδιας της ζωής, κόντρα στη συνεχιζόμενη απαισιοδοξία της πανδημίας του Covid-19.
Μου αρέσει να καταγράφω γεγονότα που διαμορφώνουν την ιστορία, αναδεικνύοντας τους ανθρώπους και τις διαφορετικές κουλτούρες του. Η συγκεκριμένη εικόνα ανήκει σε μια σειρά φωτογραφιών με ζευγάρια που φιλιούνται σε δημόσιους χώρους, ένα έργο που ξεκίνησα στην καραντίνα. Ήθελα να εστιάσω σε κάτι που να μην έχω δει σε άλλα φωτογραφικά εγχειρήματα της καραντίνας, κάτι που θα εκφράζει ένα καθολικό συναίσθημα και που θα μας αγγίζει όλους.
Η φωτογράφιση κλεφτών φιλιών τη νύχτα δεν είναι εύκολη υπόθεση και δεν μπορείς καν να την προγραμματίσεις. Στην προκειμένη περίπτωση, βοηθούσα μια φίλη να μεταφέρει έναν τεράστιο πίνακα στο σπίτι της, όταν είδα το ζευγάρι να φιλιέται στην είσοδο του μετρό. Απλώς ήξερα ότι έπρεπε να απαθανατίσω τη στιγμή, οπότε άφησα προσεκτικά τον πίνακα κάτω και πήγα πιο κοντά τους με τη Sony Alpha 7R IV, μαζί με τον φακό 35 mm f/1.8 στο χέρι, και άρχισα να φωτογραφίζω.
Πάντα έχω μαζί μου την Alpha 7R IV. Και χαίρομαι πολύ που την έχω μαζί μου σε στιγμές σαν αυτές, ειδικά επειδή πρέπει να είμαι σε εγρήγορση διαρκώς, ώστε να ενεργώ όσο το δυνατόν πιο γρήγορα όταν εμφανιστεί η κατάλληλη στιγμή. Για να το πετύχω, χρειάζομαι μια ελαφριά μηχανή ακριβείας, με την πιο υψηλή ποιότητα λήψεων. Η Sony Alpha 7R IV κάνει ακριβώς αυτό, ενώ η αθόρυβη λειτουργία μου επιτρέπει να εργάζομαι με διακριτικότητα.
Ο κόσμος συχνά με κοιτάζει και δεν αντιλαμβάνεται ότι είμαι επαγγελματίας φωτογράφος, νομίζουν απλώς ότι είμαι κάποιος ερασιτέχνης με μηχανή. Έχω όμως 61 εκατομμύρια pixel στη διάθεσή μου, με εξαιρετικό δυναμικό εύρος, ρυθμό λήψης 10 fps, αυτόματη εστίαση ακριβείας και τιμή ISO που αυξάνεται χωρίς προβλήματα.
Οι δύο γυναίκες της φωτογραφίας δεν κατάλαβαν καν ότι φωτογραφίζονταν, μέχρι που μια παρέα περαστικών τους το είπε. Τότε μόνο με ρώτησα τι έκανα και γιατί δεν ζήτησα την άδειά τους. Τους είπα την αλήθεια... ότι ήταν μια΄ όμορφη, συγκινητική στιγμή και δεν ήθελα να τη διακόψω. Όταν τους έδειξα τη λήψη, η καχυποψία τους εξαφανίστηκε και αντικαταστάθηκε από θαυμασμό "Θεέ μου, είναι φοβερή!" Με ρώτησαν ευγενικά αν θα μπορούσα να τους στείλω τη φωτογραφία. Αυτό είναι για μένα όλο το νόημα της φωτογραφίας - να κάνει τον κόσμο να χαμογελάει!"
Πιστεύω ότι η πράξη του φιλιού στον δημόσιο χώρο φτιάχνει τη διάθεση σε πολύ κόσμο, ειδικά σε καιρούς όπου είμαστε μακριά από τους αγαπημένους μας. Έχουμε τόσο πολύ συνηθίσει την καθημερινότητα που κάπως ξεχνάμε πόσο εξαιρετική μπορεί να είναι η ζωή και πόσο ασυγκράτητη δύναμη είναι η αγάπη.