Εστίαση στην εικόνα

Το Νεπάλ είναι για εμένα ένας πνευματικός τόπος, αλλά και ένα εξαιρετικά πολύβουο μέρος.  Όλα όμως, ήταν πολύ διαφορετικά τον Απρίλιο του 2021. Ως φωτογράφος, με ενδιαφέρει η φωτογράφιση ανθρώπων και συναισθημάτων, όλοι όμως φορούσαν μάσκες, οι δρόμοι ήταν ήσυχοι. Δεν υπήρχε κανένα ορατό συναίσθημα.

Στην πλατεία μπροστά από τον Ναό Ντατατρέγια, στο Μπακταπούρ, συνάντησα αυτά τα παιδιά, που έπαιζαν σαν ήταν οι μόνοι άνθρωποι που δεν φοβούνταν την Covid-19. Ούτε ένα δεν φορούσε μάσκα. Στο πρόσωπο αυτών των παιδιών, μπορούσα να δω κάθε συναίσθημα.

Έπαιζαν μέσα σε ένα γιγάντιο άρμα, που χρησιμοποιείται στο φεστιβάλ του Μπίσκετ Τζάκρα, το οποίο γιορτάζει το νέο ηλιακό έτος. Αυτά τα τεράστια άρματα που ονομάζονται Ράθα μετακινούνται από ενήλικους άντρες, που τα τραβάνε κατά μήκος μεγάλων σκοινιών.

Φυσικά, τα παιδιά δεν μπορούν να κουνήσουν τα άρματα, αλλά έπαιζαν και μιμούνταν τον τρόπο με τον οποίο είχαν δει τους άντρες να μετακινούν τα Ράθα. Εντυπωσιάστηκα από αυτήν την ενέργεια, και το θετικό κάρμα, και προσπαθούσα να απαθανατίσω αυτήν την στιγμή στον χρόνο όπου ήμουν αόρατος. Κανένα από τα παιδιά δεν με κοίταζε ούτε έκανε κάτι για να βελτιώσει την εικόνα, γιατί ήταν πολύ απασχολημένα να διασκεδάζουν και να κάνουν τρέλες, και ήταν γεμάτα ενέργεια.

Ο καιρός ήταν επίσης απίστευτος. Ήταν ακριβώς πριν από μια καταιγίδα που προσέγγιζε την πόλη, και το φως ήταν εντυπωσιακό και πανέμορφο.

Όταν φωτογραφίζω μια δυναμική κατάσταση, όπως αυτή, χρησιμοποιώ τη Sony Alpha 9 και τον φακό μου FE 24-70 mm f/2.8 GM. Η μηχανή μαζί με τον φακό είναι το ιδανικό εργαλείο για τη λήψη παρόμοιων περιστάσεων. Μπορώ να εμπιστευτώ τον αισθητήρα για την καλύτερη ποιότητα εικόνας, ενώ το σύστημα μέτρησης πολλαπλών μοτίβων προσφέρει αξιοπιστία για τέλεια αποτελέσματα, σχεδόν κάθε φορά. Ο φακός είναι επίσης απίστευτα ευκρινής, και αυτός είναι εν μέρει ο λόγος που παρουσιάζω τη φωτογραφία σε άσπρο και μαύρο. Μερικές φορές το χρώμα μπορεί να είναι υπερβολικά τέλειο και να δίνει υπερβολικά πολλή πληροφορία, μην αφήνοντας τίποτα στη φαντασία του θεατή. Με αυτόν τον τρόπο, η εικόνα γίνεται πιο λακωνική, κεντρίζει περισσότερο το ενδιαφέρον.

Αυτό που με ιντριγκάρει στην εικόνα είναι ένα είδος θετικής ενέργειας. Τα παιδιά είναι απλώς ο εαυτός τους. Η εικόνα προσφέρεται για μελέτη, γιατί περιέχει πολλά στοιχεία και σχεδόν κάθε παιδί είναι διακριτό. Είναι όλοι διαφορετικοί χαρακτήρες. Φωνάζουν περισσότερο, έχουν περισσότερη πλάκα, περισσότερη ενέργεια. Τη θεωρώ πολύ ξεχωριστή εικόνα.

Έχω πτυχίο Φυσικής, και επομένως η φύση της πραγματικότητας δεν μου είναι απόλυτα ξεκάθαρη, ούτε το αν υπάρχει όντως πραγματικότητα. Γι' αυτό πάντα αναζητώ εικόνες που αποτυπώνουν εκπληκτικές στιγμές όπως αυτές, όπου η πληροφορία είναι ξεκάθαρη, αλλά το νόημα δεν είναι προφανές.