Ήταν αργά το βράδυ και ήμουνα βαθιά στο τροπικό δάσος του Αμαζονίου στη Βολιβία. Παραμόνευα για ζώα, για να τα φωτογραφίσω, ειδικά φίδια. Ωστόσο, συνάντησα μια ομάδα από μυρμήγκια στρατιώτες, οπότε σταμάτησα λίγα λεπτά να τα φωτογραφίσω, με τη μηχανή μου Sony Alpha 7R IV .
Τα μυρμήγκια στρατιώτες συνήθως κινούνται τη νύχτα και δουλειά τους είναι να προστατεύουν όλα τα υπόλοιπα της αποικίας από τα αρπακτικά. Πήγα επίτηδες το δάχτυλό μου αρκετά κοντά, ώστε να με δαγκώσει ένα, όπως φαίνεται στην εικόνα. Αυτό που δεν φαίνεται είναι ότι πίσω, το μυρμήγκι τσιμπάει επίσης και την άκρη του δαχτύλου. Μετά από λίγα λεπτά, το δάχτυλο είχε πρηστεί, αλλά τα χειρότερα έπονταν. Για τις επόμενες πέντε ημέρες, το δάχτυλό μου ήταν τόσο μεγάλο και πρησμένο, που δεν μπορούσα να το λυγίσω.
Είχα λίγο χρόνο για να αποτυπώσω την εικόνα του τσιμπήματος του μυρμηγκιού με τη μηχανή μου Sony Alpha 7R IV και τον φακό μάκρο FE 50 mm f/2.8. Μου αρέσει πολύ ο φακός, γιατί είναι μικρός και σε πολύ προσιτή τιμή, κάτι που με νοιάζει όταν βρίσκομαι σε ένα περιβάλλον όπως του τροπικού δάσους.
Η φωτογραφία που βλέπετε είναι όπως την τράβηξα με τη μηχανή. Χρησιμοποίησα τη λειτουργία APS-C για να πάρω ένα οπτικό πεδίο με περικοπή, που και πάλι θα δημιουργούσε μια εικόνα με 26,2 εκατομμύρια pixel. Δηλαδή, είχα στη μηχανή τη φωτογραφία που ήθελα, χωρίς να πρέπει να περικόψω κατά την επεξεργασία της εικόνας. Στο σκοτάδι του τροπικού δάσους, χρησιμοποίησα εξωτερικό φλας με διαχυτή σε τρίποδο, για να φωτίσω το μυρμήγκι και τον αντίχειρά μου. Με το ένα χέρι τεντωμένο να με τσιμπάει το μυρμήγκι, είχα μόνο ένα χέρι για τη μηχανή, οπότε τη ρύθμισα στην ελάχιστη απόσταση εστίασης και πολύ προσεκτικά, τη μετακίνησα εμπρός και πίσω, για να εστιάσω στα μάτια του μυρμηγκιού.
Εμένα, η φωτογραφία μού υπενθυμίζει πόσο επιθετικά και συναρπαστικά είναι τα εκστρατευτικά μυρμήγκια. Γενικά, δεν δίνουμε και πολύ σημασία στα μικρότερα πλάσματα της ζούγκλας ή του τροπικού δάσους, ενώ είναι απίστευτα. Είναι τόσο μικροσκοπικά, αλλά τόσο δυνατά, και μοιάζουν πολύ στους ανθρώπους, στον τρόπο με τον οποίο δημιουργούν κοινωνίες με διαφορετική ιεραρχία σε κάθε αποικία και κάθε μυρμήγκι έχει διαφορετικό ρόλο. Στην προκειμένη περίπτωση, ήταν ένα μυρμήγκι στρατιώτης, που προσπαθούσε να προστατεύσει την αποικία του από τον φωτογράφο, ο οποίος ήταν λίγο χαζός και όχι μόνο το τσίμπησαν, αλλά τον δάγκωσαν κιόλας!
"Για να προστατεύσουμε κάτι, πρέπει πρώτα να γνωρίσουμε και να αγαπήσουμε όσα μπορεί να χάσουμε, και η φωτογραφία είναι ένα ισχυρό όπλο ευαισθητοποίησης και προβολής όλων όσων μας περιβάλλουν. Με τη μηχανή μου προσπαθώ να δείξω τα ζώα στην πιο αγνή μορφή τους, από βιολογική αλλά και καλλιτεχνική άποψη."