Τα φεστιβάλ και οι γιορτές στη μέση του χειμώνα που αναγνωρίζουν τις πιο σκοτεινές μέρες του χρόνου και καλωσορίζουν την επιστροφή του ήλιου είναι τόσο παλιά όσο και η ίδια η ανθρωπότητα. Στη Σκανδιναβία, μία από αυτές τις γιορτές ονομάζεται «Ημέρα της Αγίας Λουκίας», προς τιμήν της Αγίας Λουκίας των Συρακουσών, η οποία βοηθούσε τους Χριστιανούς που κρύβονταν στις κατακόμβες της Ρώμης. Παρόλο που η «Ημέρα της Αγίας Λουκίας» γιορτάζεται από τον τέταρτο αιώνα μ.Χ., η επιθυμία του ανθρώπου να φωτίσει το σκοτάδι είναι πολύ παλαιότερη.

Το φεστιβάλ αυτό και άλλες παρόμοιες εκδηλώσεις αποτελούν πηγή έμπνευσης για τη Sandra Hallnor εδώ και πάρα πολλά χρόνια. «Πάντα με γοήτευαν οι θρύλοι, οι μύθοι, οι παραδόσεις και οι δεισιδαιμονίες», λέει η Sandra, «και στην πατρίδα μου τη Λαπωνία υπάρχουν πολλά τέτοια δημιουργήματα της φαντασίας. Σε δημιουργικά πρότζεκτ όπως αυτό, θέλω τα πορτραίτα μου να είναι ευρηματικά. Αντλώ ευχαρίστηση όταν «πειράζω» ένα θέμα ή μια ιδέα από το παρελθόν, παρέχοντας τη δική μου ερμηνεία. Αυτό έχει ως αποτέλεσμα όλη η διαδικασία, από τον προγραμματισμό έως τη φωτογράφιση, να είναι εξαιρετικά ουσιαστική και να προσφέρει απίστευτη ικανοποίηση».

«Η Λουκία είναι ένας χαρακτήρας με τον οποίο έχω πειραματιστεί στο παρελθόν», συνεχίζει η Sandra. «Φορούσε ένα στεφάνι με αναμμένα κεριά στο κεφάλι της για να φωτίζουν τον δρόμο της, έχοντας και τα δύο της χέρια ελεύθερα για να μεταφέρει όσο το δυνατόν περισσότερο φαγητό. Το όνομά της προέρχεται από τη λέξη «φως» και είναι κομιστής χαράς σε σκοτεινούς καιρούς, οπότε οι φωτογραφίες πρέπει να ακτινοβολούν αισιόδοξα συναισθήματα. Στο παρελθόν είχα δημιουργήσει εικόνες της Λουκίας στο χιόνι της Λαπωνίας, αλλά αυτή τη φορά είχα την έμπνευση να δημιουργήσω μια πιο πράσινη και προσγειωμένη αίσθηση, οπότε οι φωτογραφίες τραβήχτηκαν στο νησί της Μαδέρα».

Κάτι που χαρακτηρίζει την ξεχωριστή προσέγγιση της Sandra είναι ότι φτιάχνει τα δικά της σκηνικά και κοστούμια. Οπότε, έφτιαξε τη φούστα και το στέμμα του μοντέλου και τα έφερε μαζί της στο νησί. «Εξάλλου», αστειεύεται η Sandra, «δεν μπορείς απλώς να πάρεις ένα στέμμα για τη Λουκία από κάποιο παλαιοπωλείο!» Έφτιαξε επίσης ένα στεφάνι από τοπικές αποξηραμένες φτέρες για να ενσωματώσει το περιβάλλον της Μαδέρα.

Αυτή τη φορά, η Sandra έφτιαξε το στέμμα χρησιμοποιώντας ηλεκτρικά κεριά, για δύο λόγους. «Είναι ένα μέρος όπου φυσάει πολύ», σημειώνει η Sandra, «οπότε είναι δύσκολο να διατηρήσεις τα κεριά αναμμένα και προφανώς η φλόγα δεν ταιριάζει με ένα στεφάνι φτιαγμένο από αποξηραμένες φτέρες. Η λάμπα θυέλλης, όμως, παρέχει την κατάλληλη φλόγα και, σε συνδυασμό με το στέμμα, αποτελεί τον μοναδικό φωτισμό που χρησιμοποίησα».

Η φωτογράφιση στην μπλε ώρα, κάτι που κάνει συχνά η Sandra, ανέδειξε επίσης αυτόν τον φωτισμό. «Αυτό που μου αρέσει να κάνω σε αυτά τα πορτραίτα που δημιουργώ υπό χαμηλό φωτισμό είναι να έχω το θέμα στραμμένο προς τον ορίζοντα όπου ο ήλιος μόλις έχει δύσει και, στη συνέχεια, να κάνω έκθεση στο φως της λάμπας θυέλλης που αγγίζει το πρόσωπο του μοντέλου», επεξηγεί η Sandra. «Και αν χρονομετρήσεις σωστά, υπάρχει ακόμα άφθονο φυσικό φως για να διαλέξεις την τοποθεσία. Για παράδειγμα, σε αυτή τη λήψη θέλω αυτό το ελικοειδές, παραμυθένιο δάσος που βρίσκεται στο φόντο να αποτελέσει ουσιαστικό μέρος της ιστορίας».

Για να ρυθμίσει σωστά την έκθεση χρησιμοποιώντας την Alpha 7 IV της Sony, η Sandra σύνδεσε τη λειτουργία μέτρησης με το σημείο αυτόματης εστίασης, «οπότε όταν αυτό κλειδώνει αυτόματα στο μάτι του θέματος, τότε δημιουργείται το look που θέλω», εξηγεί η Sandra. «Χρησιμοποιώ επίσης τις προειδοποιήσεις της φωτογραφικής μηχανής για τα φωτεινά σημεία – τις ‘Ζέβρες’ – μέσα από το εικονοσκόπιο και προσαρμόζω την έκθεση εάν χρειάζεται, ώστε να γνωρίζω ότι το πρόσωπο και τα άλλα φωτεινά σημεία είναι μεν φωτεινά, αλλά δεν υπόκεινται σε υποέκθεση.»

Σε συνθήκες χαμηλού φωτισμού, η Sandra εκμεταλλεύεται στο μέγιστο την απόδοση ISO και τη λειτουργία εσωτερικής σταθεροποίησης εικόνας Steady Shot της Alpha 7 IV. «Αν και μπορώ να ζητήσω από τη Λουκία μου να μείνει ακίνητη, δεν θέλω να φωτογραφίζω σε ταχύτητες κλείστρου με χρόνο έκθεσης μικρότερο από 1/100 του δευτερολέπτου ή παραπλήσιο», λέει η Sandra, «αλλά γνωρίζω ότι η φωτογραφική μηχανή ουσιαστικά δεν δημιουργεί θόρυβο σε ταχύτητες όπως το ISO 2000 που χρησιμοποίησα σε κάποιες από αυτές τις λήψεις. Το υπέροχο δυναμικό εύρος του αισθητήρα είναι επίσης πολύ σημαντικό, καθώς βοηθά στη διατήρηση των λεπτομερειών στο σκιασμένο φόντο.»

«Επιπλέον», συνεχίζει η Sandra, «χρησιμοποιώ πάντα τους ταχύτερους ρυθμούς καρέ της φωτογραφικής μηχανής όταν φωτογραφίζω φλόγα. Λόγω του τρόπου που κινείται η φλόγα, η λήψη δεν είναι πάντα κολακευτική, αλλά με ρυθμό καρέ 10 FPS, μπορώ να επιλέξω τις καλύτερες λήψεις!»

Για τη λήψη αυτών των φωτογραφιών, η Sandra βασίστηκε, ίσως περισσότερο από οπουδήποτε αλλού, στον φακό FE 85 mm f/1.4 GM II. «Είναι ένας υπέροχος φακός για τέτοιου είδους εικόνες», λέει η Sandra, «με την απαλότητα που δίνει στο φόντο και το μέγιστο διάφραγμα που παρέχει είναι ιδανικός για χαμηλό φωτισμό. Είναι επίσης πολύ καλός όσον αφορά την εστιακή απόσταση. Πρόκειται για έναν κλασικό φακό για το καδράρισμα κεφαλιού και ώμων, αλλά όταν τον χρησιμοποιείς για ολόσωμη φωτογράφιση, ο φακός αυτός διατηρεί μια πραγματική αίσθηση του τόπου.»

Για τη Sandra, η Λουκία είναι ένα επαναλαμβανόμενο πρότζεκτ. «Είναι ένα θέμα στο οποίο μου αρέσει πολύ να επανέρχομαι κάθε χρόνο», καταλήγει η Sandra, «και κάθε φορά θέλω να το κάνω με έναν ελαφρώς διαφορετικό τρόπο, κάτι που σίγουρα συνιστώ. Όλοι θέλουμε να κάνουμε νέα πράγματα, αλλά το να μη φοβόμαστε να επιστρέψουμε σε κάτι και να το τελειοποιήσουμε είναι ανεκτίμητο. Εκτός από το ότι αυτό είναι διασκεδαστικό και αποτελεί πηγή έμπνευσης, αυτός είναι ο τρόπος με τον οποίο μπορείς να κάνεις κάτι πραγματικά δικό σου».