Όπως οι εξαιρετικές φωτογραφίες τοπίων, έτσι και οι φωτογραφίες μιας πόλης απαιτούν πολύ περισσότερα από το να είσαι απλώς εκεί. Πρέπει να βρίσκεσαι στο σωστό μέρος, τη σωστή στιγμή. Αυτός είναι σίγουρα ένας καθοριστικός παράγοντας στο έργο του Ron Timehin για τη Νέα Υόρκη. Ένας συνδυασμός εμβληματικών και αθέατων τοπίων, από την αυγή ως το σούρουπο, φωτογραφήθηκαν σε διάστημα πέντε ημερών για μια τοπική εταιρεία ξενοδοχείων. Ο Ron αξιοποίησε τόσο την εμπειρία του από τα τοπία και την ταξιδιωτική φωτογραφία όσο και από την προηγούμενη δουλειά του σε τοποθεσίες για διάφορες επωνυμίες στο Λονδίνο.
"Το ξενοδοχείο Indigo είδε τον λογαριασμό μου στο Instagram", λέει ο Ron, "και ταίριαξε με αυτό που ήθελαν, δηλαδή μια διαφημιστική καμπάνια που να προκαλέσει ενδιαφέρον και να προσελκύσει επισκέπτες στο ξενοδοχείο στο νότιο Μανχάταν, συνυφαίνοντας την ιστορία του ξενοδοχείου με την ιστορία της πόλης".
Επομένως, με ποιον τρόπο εντοπίζεις υπέροχες τοποθεσίες, ειδικά σε μια πόλη όπου δεν ζεις εσύ ο ίδιος;
"Είναι αδύνατον να αποφύγεις πλήρως τα τουριστικά μέρη", εξηγεί ο Ron, "αλλά προσπαθώ να μένω μακριά και να αναζητώ πράγματα που είναι κάπως πιο κρυμμένα. Εφάρμοσα τις ίδιες τεχνικές με το Λονδίνο. Έναν συνδυασμό αναζήτησης φωτογραφιών στο διαδίκτυο αλλά και εντοπισμού τοποθεσιών, όπως τα μπαρ σε ταράτσες. Όλες οι πόλεις έχουν εξαιρετική θέα και μία από αυτές τις λήψεις είναι από το μπαρ του Indigo".
Και φυσικά, επίσης βοηθάει να έχεις κάποιες πληροφορίες από "μέσα". "Στο Instagram", εξηγεί, "έχω κάποιους φίλους στη Νέα Υόρκη, είμαστε δικτυωμένοι και ανταλλάσσουμε καλές τοποθεσίες. Τους δείχνω τις δικές μου και μου δείχνουν τις δικές τους!"
Έχοντας μόνο μία εβδομάδα για τη φωτογράφιση, ο Ron έπρεπε να αφιερώσει πολλές ώρες δουλειάς. "Προτιμώ όμως να δουλεύω έτσι", λέει γελώντας. "Να μπαίνω σε ρυθμό και να αφιερώνομαι απόλυτα, γιατί όταν κάτι διαρκεί μεγάλο χρονικό διάστημα μπορεί να χάσεις το κίνητρο και τη συγκέντρωσή σου. Το μόνο μειονέκτημα ήταν, όπως και στα τοπία, ότι βασιζόμουν πολύ στον καιρό. Έτσι, τον περισσότερο καιρό ήμουνα έξω, φωτογραφίζοντας κατά την ανατολή και το ηλιοβασίλεμα. Προσπαθώ να αποφεύγω τη μέση της ημέρας, γιατί το φως είναι λιγότερο ενδιαφέρον. Αλλά, επειδή βρίσκομαι πολύ σε εξωτερικούς χώρους, συναντώ μεγάλη ποικιλία συνθηκών, όπως και ομίχλη, η οποία είναι πάντα καλοδεχούμενη. Πιστεύω ακράδαντα ότι ο κακός καιρός προσφέρεται για καλές φωτογραφίες".
Φωτογραφίζοντας με Sony από τότε που απέκτησε την πρώτη του μηχανή a7R, ο Ron αμέσως διαπίστωσε ότι ο νέος του εξοπλισμός χωρίς καθρέπτη ήταν καλύτερος για τα ταξίδια από ό,τι οι μεγάλες, βαριές DSLR. Τώρα φωτογραφίζει με την a7R III και, όπως λέει, "έχει φανταστική λεπτομέρεια και, για να βεβαιωθώ ότι τραβάω με όλη την ευκρίνεια που επιτρέπει ο αισθητήρας, μου αρέσει να εστιάζω με το χέρι. Γι' αυτό λατρεύω την εστίαση με τονισμό περιγραμμάτων στο εικονοσκόπιο και έχω ρυθμίσει τη δική μου σε κίτρινο χρώμα, γιατί θεωρώ ότι ξεχωρίζει καλά στα αστικά τοπία".
"Δεν είχα καταλάβει πόσο θα επηρέαζε τη δουλειά μου η χρήση ενός ηλεκτρονικού εικονοσκοπίου και μιας υψηλής ποιότητας περιστρεφόμενης οθόνης LCD", συνεχίζει, "αλλά τώρα πολλές από τις δυνατότητες που προσφέρουν μου έχουν γίνει απολύτως απαραίτητες". Και εξηγεί: "Σε πολλές από τις λήψεις μού αρέσει να εστιάζω στη συμμετρία, και η χρήση των πλεγμάτων προεπισκόπησης βοηθάει πολύ, τόσο στο εικονοσκόπιο όσο και στην οθόνη σε περιστροφή. Αλλά το σημαντικό για εμένα είναι η φωτογράφιση με προεπισκόπηση έκθεσης. Εξοικονομεί τόσο πολύ χρόνο και είναι εξαιρετικά σημαντική, γιατί σε πολυσύχναστα μέρη και δρόμους μπορεί διαφορετικά να χάσεις τη σκηνή".
Επίσης, ο Ron πιο συχνά φωτογραφίζει με τη μηχανή στο χέρι, παρά σε τρίποδο, παρόλο που λέει ότι ποτέ δεν συνάντησε πρόβλημα με τη χρήση του στη Νέα Υόρκη, σε αντίθεση με το Λονδίνο "Μία από αυτές τις λήψεις είναι ένας κινούμενος συρμός στο μετρό, κάτι που δεν είναι τόσο εύκολο να τραβήξεις στο Λονδίνο, γιατί τα τρίποδα απαγορεύονται στο μετρό. Ωστόσο, επειδή είμαι τόση πολλή ώρα όρθιος, προσπαθώ τον περισσότερο καιρό να εργάζομαι χωρίς το επιπλέον βάρος του τρίποδου και γι' αυτό η ενσωματωμένη σταθεροποίηση εικόνας της a7R III είναι ζωτικής σημασίας".
Η μεγάλη ποικιλία από φακούς Alpha είναι επίσης ιδιαίτερα σημαντική στις λήψεις των αστικών τοπίων του Ron.
"Έχω τον 12-24 mm, αλλά τον χρησιμοποιώ κυρίως για όταν είμαι πάνω από το οικοδόμημα ή για εσωτερικούς χώρους", εξηγεί, "κι αυτό γιατί μέσα στο χάος της πόλης οι πιο μεγάλοι φακοί, όπως ο 50 mm ή ο 70-200 mm, μπορούν πραγματικά να απλοποιήσουν το περιβάλλον, αναδεικνύοντας τη σύνθεση. Λόγω βάρους, δεν παίρνω συχνά μαζί μου τον 70-200 mm στις εξερευνήσεις, αλλά βλέπω σε ποια τοποθεσία θα μπορούσε να μου φανεί χρήσιμος και επιστρέφω αργότερα".
Ο αγαπημένος του φακός; "Ο 35 mm", λέει με ενθουσιασμό και συνεχίζει, "Είναι τόσο ευέλικτος και η οπτική του είναι τόσο ανθρώπινη. Είναι ένας φακός που πραγματικά μπορεί να αφηγηθεί ιστορίες για το αστικό τοπίο και, μαζί με την a7R III, έδωσε στο έργο σάρκα και οστά".
"Η φωτογραφία μού δίνει τη δυνατότητα να επεξεργάζομαι, να εκτιμώ και να ερμηνεύω τον κόσμο γύρω μου"