Αστροφωτογραφία, νυχτερινά τοπία, τοπία χαμηλού φωτός, όπως και να τα αποκαλέσουμε, παραμένουν το ίδιο περίπλοκα. Η λήψη τέτοιου είδους φωτογραφιών δεν είναι απλή υπόθεση. Εξαρτάται από τον συγχρονισμό, την τοποθεσία, την προσπάθεια, τον σωστό εξοπλισμό και φυσικά, από τη μαεστρία της τεχνικής, που αποκτάται με την εμπειρία.
Ο ειδικός στον νυχτερινό ουρανό Stefan Liebermann έχει περάσει αμέτρητες ώρες κάτω από τα αστέρια. Εκτός από την τοποθεσία, για τη δημιουργία φωτογραφιών όπως του Stefan απαιτείται η σωστή τεχνική και ο κατάλληλος εξοπλισμός. Η βασική δυσκολία είναι ο συνδυασμός παρατεταμένων εκθέσεων του νυχτερινού ουρανού και της περιστροφής της γης που έχει ως αποτέλεσμα τον σχηματισμό φωτεινών γραμμών, αντί για την ευκρίνεια με την οποία βλέπει το μάτι.
"Σε γενικές γραμμές" εξηγεί ο Stefan, "εφαρμόζουμε των κανόνα των 500, για να υπολογίσουμε πόση διάρκεια μπορεί να έχει η έκθεση, πριν να παρουσιαστούν οι φωτεινές γραμμές. Ο κανόνας λέει ότι διαιρούμε το 500 με την εστιακή απόσταση του φακού. Έτσι, με τον GM FE 24 mm f/1.4 που χρησιμοποιώ εγώ, η μέγιστη έκθεση είναι γύρω στα 20 δευτερόλεπτα. Και πρέπει να φωτογραφίσω με ISO 3200 ή 6400 για να πάρω τη φωτεινότητα που θέλω. Κάτι πολύ περιοριστικό, οπότε χρησιμοποιώ αστροστάτη για να παρατείνω τον χρόνο έκθεσης".
Στην τελευταία δουλειά του, ο Stefan χρησιμοποίησε τη μηχανή του α7 III, που εμπιστεύεται. Η μηχανή στερεώνεται στον αστροστάτη και περιστρέφεται αργά, σε συγχρονισμό με την περιστροφή της γης, "κάτι που μου επιτρέπει να παρατείνω τον χρόνο έκθεσης στα δύο λεπτά ή και παραπάνω", λέει. "Αφού τραβήξω μια λήψη χωρίς αστροστάτη για το προσκήνιο, μετά απλώς συνδυάζω τις δύο λήψεις κατά την επεξεργασία".
Υπάρχουν κι άλλα πλεονεκτήματα. "Όταν χρησιμοποιείται αστροστάτης, δεν χρειάζεται να τόσο ανοιχτό διάφραγμα" εξηγεί, "και έτσι, μπορείς να φωτογραφίζεις με f/2.8 ή f/3.5, που είναι πολύ καλή ευκρίνεια, και να χρησιμοποιείς πιο χαμηλές ρυθμίσεις ISO, όπως 800 ή 1000. Ο αστροστάτης μού επιτρέπει επίσης να χρησιμοποιώ φακούς όπως ο GM FE 16-35 mm f/2.8 GM, για μεγαλύτερη ευελιξία στο καδράρισμα. Όταν αρχίζεις να τον χρησιμοποιείς γίνεται εθιστικό και σε απαλλάσσει από πολλά υπερβολικά τεχνικά στοιχεία της αστροφωτογραφίας, όπως ο συνδυασμός εκατοντάδων φωτογραφιών σε επικάλυψη. Απλώς μου αρέσει ο εύκολος τρόπος!"
Η χρήση του ηλεκτρονικού εικονοσκόπιου των μηχανών Alpha προσφέρει επίσης ένα μεγάλο πλεονέκτημα στον Stefan, όσον αφορά στην εστίαση.
Η καλή εστίαση των αστεριών με μεγάλο διάφραγμα ήταν πάντα μια πρόσκληση" εξηγεί, "αλλά η χρήση του ηλεκτρονικού εικονόσκοπιου στον εξοπλισμό μου Alpha διευκολύνει πολύ τα πράγματα. Το ISO, είναι πολύ υψηλό και μπορείς τα αστέρια και ο γαλαξίας φαίνονται πολύ καθαρά στη ζωντανή προβολή από τον αισθητήρα, και έτσι, είναι εύκολη η μη αυτόματη εστίαση".
Ο Stefan πιστεύει ότι αυτού του είδους τα τοπία δημιουργούν μια αίσθηση δέους που πρέπει να βιώσει κάθε φωτογράφος. Πολλοί άνθρωποι αφιερώνουν χρόνο στο να διαβάζουν ή να συζητούν γι' αυτό, αλλά δεν βγαίνουν έξω να το κάνουν!" μας λέει. "Για εμένα είναι το καλύτερο συναίσθημα και υπάρχει επιπλέον κίνητρο, γιατί συχνά είναι μια ομαδική δραστηριότητα, όπου πάμε μια πεζοπορία με φίλους και κάνουμε παρέα όσο εγώ φωτογραφίζω. Μου αρέσει να τους περιλαμβάνω στις σκηνές, όπως σε αυτήν τη λήψη, γιατί έτσι προστίθεται μια ανθρώπινη διάσταση και δημιουργείται και η αίσθηση της κλίμακας κάτω από τον απέραντο ουρανό".
Και για τον Stefan, η αποτύπωση αυτών των εικόνων είναι σημαντική σε ένα ευρύτερο πλαίσιο, καθώς η φωτορύπανση κάνει ακόμα πιο δύσκολη την αστροφωτογραφία στο πυκνοκατοικημένο βόρειο ημισφαίριο. "Θεωρώ ότι οι λήψεις αυτές αποτελούν μια πραγματικά σημαντική καταγραφή" λέει. "Ίσως σε 50 χρόνια, η φωτορύπανση και ο πληθυσμός να έχουν αυξηθεί τόσο πολύ που να μην μπορούμε να δούμε τον ουρανό με τον ίδιο τρόπο. Είναι πολύ σημαντικό οι άνθρωποι να γνωρίζουν ότι κάποτε έδειχνε τόσο όμορφος".
"Πρόκειται για ένα πολύ ξεχωριστό είδος φωτογραφίας: Αόρατο στο ανθρώπινο μάτι, αλλά αληθινό"