Οι ψαράδες του Στρόμπολι ήταν κάποτε το προπύργιο της κοινότητάς τους. Τώρα, μόνο περίπου δέκα άντρες παραμένουν αφοσιωμένοι στο επάγγελμά τους, διατηρώντας ο καθένας τους μια αρχαία και πολύτιμη τέχνη.
Το Στρόμπολι είναι ένα από τα επτά ηφαιστειογενή νησιά που αποτελούν το Αιολικό αρχιπέλαγος στα ανοικτά της βόρειας ακτής της Σικελίας. Είναι γνωστό ως ο «Φάρος της Μεσογείου» για τη μόνιμη πανύψηλη λάμψη του καθώς η κορυφή του νησιού βρίσκεται σε ύψος 920 μέτρων και η βάση του περίπου 2.000 μέτρα κάτω από τη στάθμη της θάλασσας. Το Στρόμπολι θεωρείται επίσης ένα από τα πιο ενεργά ηφαίστεια του κόσμου, εκτινάσσοντας σιντριβάνια λάβας σχεδόν αδιάλειπτα εδώ και περίπου 2.500 χρόνια.
Σε αυτή τη συγκεκριμένη λήψη, που αποτελεί μέρος μιας σειράς εικόνων που περιλαμβάνονται σε ένα άρθρο για το νησί Στρόμπολι που δημοσιεύτηκε στο περιοδικό National Geographic, είχα τη δυνατότητα να αποτυπώσω έναν από τους πιο γνωστούς ψαράδες του νησιού καθώς μαζεύει τα δίχτυα από τη βάρκα του μετά από πολλές ώρες στη θάλασσα κατά τη διάρκεια της νύχτας.
Καθ' όλη τη διάρκεια του project, επισκέφτηκα το νησί αρκετές φορές και αμέσως κατάλαβα ότι οι ψαράδες θα ήταν από τους πρωταγωνιστές μου. Την προηγούμενη ημέρα της φωτογράφισης, πήγα στο μικρό λιμανάκι για να ζητήσω άδεια να τους φωτογραφίσω και να μάθω πότε θα επέστρεφαν από το ψάρεμα. Η επιστροφή με τα ψάρια την αυγή είναι μία από τις πιο σημαντικές στιγμές της ζωής του νησιού και δεν ήθελα να τη χάσω.
Τράβηξα τη φωτογραφία με την Alpha 7R III και τον φακό FE 16-35 mm f/2.8 GM ο οποίος είναι αδιαμφισβήτητα ο αγαπημένος μου φακός. Για να αποτυπώσω τις ντοκιμαντερίστικες εικόνες που ήθελα, έπρεπε να βρίσκομαι κοντά στο θέμα και να έχω την αίσθηση της συμμετοχής, πράγμα που ο φακός 16-35 mm μού επιτρέπει να το κάνω. Οι φωτογραφίες που δείχνουν τη σχέση μεταξύ των ανθρώπων και του περιβάλλοντος με ενδιαφέρουν πάρα πολύ και ο ευρυγώνιος φακός μού επέτρεψε να αποτυπώσω τα θέματα στην εικόνα και τον κόσμο γύρω τους με ευκολία.
Έκανα πολύ μικρή υπερέκθεση της εικόνας για να πετύχω τις λεπτομέρειες στις σκιές που έπεφταν στο πρόσωπο του ψαρά, φωτογραφίζοντας με ρύθμιση ISO 100 ώστε να έχω την υψηλότερη ποιότητα από τον αισθητήρα υψηλής ανάλυσης της Alpha 7R III. Ήθελα επίσης να δημιουργήσω ένα ρηχό βάθος πεδίου, για να θολώσω το φόντο και να εστιάσω στα χέρια και τις κινήσεις του ψαρά. Για να πετύχω αυτό το look, άνοιξα κάπως το διάφραγμα του φακού σε f/3.2 και χρησιμοποίησα μια γρήγορη ταχύτητα κλείστρου των 1/2500 sec για να παγώσω τυχόν κίνηση στο φόντο.
Οι απίστευτες λειτουργίες Συνεχής αυτόματη εστίαση και Εντοπισμός προσώπου της Alpha 7R III μού επέτρεψαν να επικεντρωθώ στα χέρια και τις κινήσεις του ψαρά, πράγμα που σήμαινε ότι μπορούσα να ζήσω τη στιγμή γνωρίζοντας ότι η Αυτόματη εστίαση της Alpha 7R III θα εστίαζε τέλεια τον φακό στο πρόσωπο του ψαρά.
Καθώς κοίταξα μέσα από το σκόπευτρο, κατάλαβα αμέσως ότι αυτό το πλάνο ήταν μία από τις εικόνες που αναζητούσα για να διηγηθώ την ιστορία αυτών των ανθρώπων. Η απίστευτη ανατολή του ήλιου πάνω από τη θάλασσα, η μοναξιά, η δύναμη και η απλότητα των κινήσεων αυτού του ψαρά συνενώθηκαν για να σχηματίσουν την τέλεια αφήγηση μέσα σε ένα μόνο καρέ - μια λήψη που δεν θα μπορούσα να πετύχω χωρίς τον εξοπλισμό Sony που εμπιστεύομαι!