Εστίαση στην εικόνα

Για εμένα, η φωτογραφία αυτή γεννήθηκε από το όνειρο που είχα να περπατήσω στις ίδιες διαδρομές όπου ο Ansel Adams τράβηξε κάποιες από τις πιο εμβληματικές εικόνες του. Μετά από 8 χρόνια, αυτό το όνειρο έχει μετατραπεί σε ένα μακροχρόνιο έργο, που ονομάζεται "Ansel", το οποίο οδήγησε σε μια έκθεση με τις αγαπημένες μου φωτογραφίες.

Όσο εξελισσόταν το πρότζεκτ, απομακρυνόταν από την αρχική, απλή μου ιδέα. Έγινε πολύ πιο ενδοσκοπικό, πιο προσωπικό και πολύ πιο σκοτεινό, αλλά πάντα διατηρούσα τον απόλυτο σεβασμό για τη φύση και τη φωτογραφία, σαν να με συνόδευε το πνεύμα του Ansel Adams.

Η συγκεκριμένη εικόνα ονομάζεται The Grand Jury. Είναι μια αυτοφωτογράφιση που έκανα στο Νέο Μεξικό με τη Sony Alpha 7R III και τον φακό FE 24-70 mm f/2.8 GM. Όταν δημιουργώ μια έκθεση της δουλειάς μου, ειδικά τη φωτογράφιση ενός επικού τοπίου, όπως είναι αυτό, είναι πάντα ιδιαίτερα σημαντικό να υπάρχει αρκετή λεπτομέρεια και ευκρίνεια, για να μπορώ να δημιουργήσω μια μεγάλου μεγέθους εκτύπωση, κατάλληλη για έκθεση. Είναι ακόμα πιο σημαντικό όταν δημιουργώ υψηλής ποιότητας ασπρόμαυρες εικόνες. Το αρχικό αρχείο πρέπει να έχει όλο το δυναμικό εύρος και τη λεπτομέρεια που χρειάζονται κατά την επεξεργασία της εικόνας, καθώς η ποιότητα της εικόνας μειώνεται πολύ εύκολα κατά την επεξεργασία, ειδικά σε μια υψηλής ποιότητας μονόχρωμη εικόνα. Από αυτήν την άποψη, ο αισθητήρας της Sony A7R III είναι ένα έργο τέχνης. Ξέρω ότι έχω όλη τη λεπτομέρεια και το δυναμικό εύρος για να επεξεργαστώ την εικόνα όπως θέλω εγώ, με τον ίδιο τρόπο που ο Ansel Adams περνούσε ώρες ολόκληρες στον σκοτεινό θάλαμο για τις δημιουργίες του.

Μπορείτε να κοιτάξετε αυτήν τη φωτογραφία με πολλούς τρόπους, καθώς περιλαμβάνει διάφορες μεταφορές ή μύθους. Αισθητικά μου θυμίζει τις ξυλογραφίες του Ντύρερ ή κάτι από τη ζωγραφική του Ιερώνυμου Μπος. Για μένα, η εικόνα αυτή αποτελεί ξεκάθαρη απόδειξη ότι η φωτογραφία μπορεί να είναι μια μεταφυσική μορφή τέχνης και ότι μπορούμε να δούμε και να διαβάσουμε τις εικόνες με πολύ διαφορετικούς τρόπους. Μιλάμε πολύ για διαφράγματα, φακούς και επεξεργασίες, αλλά πολύ συχνά ξεχνάμε το βασικό - τη φαντασία μας.