Η ζωή έχει το νόημα που της δίνουμε

"Κάποιοι θεωρούν ότι η φωτογράφιση νεκρής φύσης είναι εύκολη" λέει ο Pablo Gil, "ή κάτι που είναι για αρχάριους. Στην πραγματικότητα όμως, πρόκειται για ένα από τα πιο απαιτητικά θέματα φωτογράφισης". Και είναι αλήθεια. Αν το σκεφτούμε, η νεκρή φύση έχει το μεγαλύτερο δημιουργικό κόστος από κάθε άλλο είδος φωτογραφίας. Ο φωτογράφος ξεκινάει με ένα άδειο κάδρο. Δεν υπάρχει τίποτα που να λειτουργεί ως οδηγός ή ως ερέθισμα, παρά μόνο οι δικές του ιδέες. Και τίποτα, από την επιλογή των θεμάτων και τη διάταξή τους, έως και τον φωτισμό, δεν συμβαίνει στην τύχη. "Είναι απίστευτα περίπλοκο" λέει ο Pablo "αλλά μόλις το κατανοήσεις, γίνεται όμορφο και απολαυστικό".

Είτε δημιουργεί μια περίπλοκη εικόνα με πολλά στοιχεία είτε μια μίνιμαλ φωτογραφία στην οποία το θέμα ουσιαστικά είναι μόνο του, η διαδικασία του Pablo ξεκινάει πριν καν αγγίξει τη μηχανή. "Το σημαντικότερο είναι η ιδέα να είναι πολύ ξεκάθαρη πριν από την έναρξη της φωτογράφισης", εξηγεί. "Αναπτύσσω σε βάθος τις ιδέες μου με σκίτσα, για να μπορώ να δω το αποτέλεσμα πριν από τη λήψη. Από την άλλη, μια νεκρή φύση που προκύπτει από αυτοσχεδιασμό συνήθως είναι λάθος. Απαιτείται προγραμματισμός και προετοιμασία. Οι ιδέες εξελίσσονται με εναλλαγή χρωμάτων, σχημάτων, ισορροπία στην επιλογή θέσης και προοπτικής... το σημαντικότερο όμως, είναι τι μεταδίδει η εικόνα ως σύνολο".

Μέρος του σχεδιασμού είναι και η ισχυροποίηση του αφηγήματος της εικόνας. Τα προϊόντα και τα αντικείμενα επιλέγονται με βάση την αισθητική και τη συνεισφορά τους στην αφήγηση. "Για παράδειγμα, στη φωτογράφιση μια μπύρας ή ενός αναψυκτικού" εξηγεί, "προσθέτουμε σταγόνες τεχνητής υγρασίας στο ποτήρι και το φωτίζουμε από πίσω για να λάμπει. Χωρίς αυτό, θα φαίνεται θλιβερό και βαρετό. Στα λαχανικά, μπορούμε να προσθέσουμε ένα διάλυμα από μαγειρική σόδα και παγωμένο νερό, για να ζωηρέψουν οι πράσινες αποχρώσεις". Τα αντικείμενα γύρω από το θέμα εστίασης έχουν επίσης επιλεχθεί για να αναδείξουν το νόημά του. Ο Pablo λέει ότι "αν πρόκειται για προϊόν αρτοποιίας, προσθέτουμε φυσική και πλούσια διακόσμηση. Πάντα αναζητάμε τα σχήματα και τις φόρμες που αφηγούνται καλύτερα την ιστορία μας".

Οι περιπτώσεις όπου όντως αυτοσχεδιάζει είναι στην αντιμετώπιση προβλημάτων και στη διαχείριση των λεπτομερειών της σύνθεσης και του φωτισμού. Στη φωτογράφιση, ο Pablo στήνει τη μηχανή κλειδωμένη πάνω σε τρίποδο και τη συνδέει με υπολογιστή, "για να μπορώ να βλέπω την εξέλιξη της σύνθεσης στη ζωντανή προβολή στον υπολογιστή" εξηγεί. "Έτσι, μπορώ να προχωράω βήμα-βήμα τη σύνθεση, τοποθετώντας τα αντικείμενα με μεγάλη ακρίβεια, να διαμορφώνω το φως και να προσεγγίζω το τελικό αποτέλεσμα. Επίσης, χρησιμοποιώ τη δυνατότητα απομακρυσμένης λήψης μέσω Bluetooth της Sony, για να χειρίζομαι από μακριά τη μηχανή και να μπορώ, αν χρειάζεται, να ρυθμίζω την έκθεση, για πιο φωτεινό ή σκοτεινό αποτέλεσμα.

Έχοντας ήδη εμπειρία χρήσης με τη Sony Alpha 7R II και την Alpha 7R IV, ο Pablo τώρα φωτογραφίζει με την Alpha 1. "Ο λόγος είναι ουσιαστικά η ποιότητα εικόνας που μου προσφέρει" εξηγεί. "Οι αισθητήρες διαθέτουν τρομερό δυναμικό εύρος και μπορούν να τονίσουν τα φωτεινά σημεία και τις σκιές, και η πιστότητα των χρωμάτων είναι εκπληκτική, κάτι καίριο στη φωτογραφία προϊόντων. Πρέπει να αναπαράγουμε την εμφάνιση και τον τόνο του προϊόντος με απόλυτη αξιοπιστία. Και επιπλέον, έχει φοβερή ανάλυση. Μπορώ άνετα να συνεργαστώ με διαφημιστικά γραφεία σε έργα κάθε μεγέθους".

Ένα άλλο στοιχείο των μηχανών Alpha στο οποίο βασίζεται ο Pablo είναι οι επιλογές μη αυτόματης εστίασης. "Στη νεκρή φύση, με σταθερή μηχανή, είναι φυσικό να εστιάζεις με το χέρι" λέει, "και για μέγιστη ακρίβεια, χρησιμοποιώ τη μεγέθυνση στην οθόνη, καθώς και τον τονισμό περιγραμμάτων. Ελέγχω τα αποτελέσματα στην οθόνη του υπολογιστή για να είμαι 100% σίγουρος, αλλά είναι απόλυτα αξιόπιστη. Με τον ίδιο τρόπο, αν θέλω να πάρω ξεχωριστές εικόνες για focus stacking, μπορώ να μετακινήσω το σημείο εστίασης ασύρματα, για να ξέρω ποιο μέρος του θέματος είναι καλυμμένο και να έχω ακριβώς το βάθος πεδίου που θέλω".

Όσον αφορά στους φακούς, ο Pablo εμπιστεύεται τους κλασικούς για νεκρή φύση FE 50 mm f/1.2 GM, FE 90 mm f/2.8 Macro G OSS και FE 100 mm f/2.8 STF GM OSS, "τα 50 mm είναι επίσης πολύ χρήσιμα στις λήψεις flat lay" εξηγεί, "και ο macro των 90 mm ή των 100 mm για τις λεπτομέρειες. Σχεδόν προτιμώ σταθερούς φακούς, αλλά δεν είμαι απόλυτος, μου αρέσει να παίζω με διαφορετικές επιλογές μέχρι να βρω την εικόνα που έχω στο μυαλό μου. Για παράδειγμα, ο υπέροχος FE 100-400 mm f/4.5-5.6 GM OSS μού επιτρέπει να συμπιέζω και να κάνω επίπεδη τη σύνθεση, πετυχαίνοντας μια σχεδόν ισομετρική προοπτική".

Για τον Pablo ο εξοπλισμός Sony Alpha αποδείχθηκε ο ιδανικός για τη δουλειά του, καθώς οι μηχανές και οι φακοί είναι τα εργαλεία που δίνουν ζωή στις ιδέες του. "Όπως είπα", καταλήγει "κάθε φωτογράφιση νεκρής φύσης ή προϊόντος είναι μια πρόκληση, αλλά με αυτές οι μηχανές γίνεται μια δημιουργική εργασία αντί να είναι τεχνική προσπάθεια".