Πρωτοπόρος στους Καταρράκτες

Μετά από πεζοπορία 2 km στις 2 η ώρα το πρωί στο Dettifoss, στη βορειοδυτική Ισλανδία, για να φωτογραφίσει έναν καταρράκτη στο πιο τέλειο περιβάλλον, ο Páll Stefánsson ξέχασε να βγάλει φωτογραφίες. Καθώς επέστρεφε στο βαν μαζί με τον γιο του, συνειδητοποίησε ότι δεν απαθανάτισε τα «εντυπωσιακά νερά που κατρακυλούν», αλλά αυτό που φάνηκε να είναι μια ατυχής φωτογράφιση, μορφοποίησε στην πραγματικότητα το κεντρικό νήμα στη φωτογραφία τοπίου του Páll. Μετά από αυτό το ταξίδι, άρχισε να καταγράφει τους αναρίθμητους καταρράκτες της Ισλανδίας με έναν εντελώς προσωπικό τρόπο. «Για τρία συνεχόμενα χρόνια, επέστρεφα την ίδια μέρα, προσπαθώντας να δημιουργήσω ξανά την ίδια εικόνα, αν και δεν ήταν ποτέ η ίδια», αναφέρει γελώντας ο Páll. «Όμως αυτό μάς λέει κάτι για τον φυσικό κόσμο, ο οποίος αλλάζει διαρκώς και δεν μένει ποτέ ακίνητος. Συνεπώς, πρέπει να τον βιώσετε, να αφοσιωθείτε σε αυτόν και να αποτυπώσετε το πραγματικό του πρόσωπο με φυσικό τρόπο.

Το νερό, άρα και οι καταρράκτες, μπορεί να υπάρχει σε τρεις καταστάσεις. Μπορεί να είναι ένα υγρό που κατρακυλά, αιθέριος ατμός, πάγος ή, μερικές φορές στην Ισλανδία, και τα τρία ταυτόχρονα. Ο Páll προσπαθεί να επισημάνει ότι αυτά τα καταπληκτικά μέρη δεν υπάρχουν μόνο στο χρυσαφένιο φως της αυγής και του σούρουπου. Λοιπόν, πραγματικά κανένα πορτρέτο των αναρίθμητων καταρρακτών της Ισλανδίας δεν θα ήταν πλήρες χωρίς μια ευρύτερη αποτύπωση με τη χρήση της Alpha 7R IV.

«Ένα πρωί, για παράδειγμα, η πρόγνωση του καιρού ήταν πάρα πολύ κακή, αλλά ανέβηκα βόρεια στο Foss í Fossá γιατί μετά την καταιγίδα ήξερα ότι το τοπίο θα ήταν ενδιαφέρον», αναφέρει. «Έκλεισα ένα ξενοδοχείο σε ένα μικρό χωριό εκεί κοντά και το χιόνι ήταν τόσο βαθύ που μου τηλεφώνησαν και μου είπαν «πιστεύεις πραγματικά ότι θα τα καταφέρεις;» Η χιονοθύελλα ήταν τόσο πυκνή που δεν ήξερα σε ποια πλευρά του δρόμου βρισκόμουν! Το πρωί, το φως ήταν τόσο όμορφο όσο το περίμενα – αλλά ο καταρράκτης ήταν εντελώς παγωμένος και οι μαύροι βράχοι του έγιναν λευκοί. Ήταν κάτι το εξωπραγματικό. Ασυνήθιστο και πρωτοφανές. Το καρέ ήταν τέλειο με τον φακό 50mm G Master.»

Εγκωμιάζει επίσης ιδιαίτερα την οπτική της Sony G Master που διαθέτει. «Ο φακός 50mm f/1.2 είναι ο καλύτερος φακός που είχα ποτέ στην τσάντα μου και πιστέψτε με, έχω χρησιμοποιήσει πολλούς φακούς όλα αυτά τα χρόνια! Ο συνδυασμός ευκρίνειας και ταχύτητας των φακών G Master είναι απίστευτος. Θέλω αυτή την απόδοση με τελείως ανοικτό διάφραγμα, γιατί μου αρέσει να δουλεύω στις χαμηλότερες ρυθμίσεις ISO και σε συνδυασμό με την ανάλυση της Alpha 7R IV, η ποιότητα είναι απίστευτη. Υπεραρκετή για να δημιουργήσω τις μεγάλες εκτυπώσεις φωτογραφιών τοπίων που χρειάζομαι.»

Όσο για την έκθεση και τη σύνθεση των καταρρακτών που χρησιμοποιεί ως θέματα, ο Páll προσφέρει μια συμβουλή που μοιάζει με αρχαία σκανδιναβική παροιμία. «Θα πρέπει να είσαι ειλικρινής με τον καταρράκτη», γελάει, «και να μην τον κοροϊδεύεις! Αυτό που εννοώ είναι ότι πρέπει να βγάλετε μια φωτογραφία που να φαίνεται τόσο φυσική όσο είναι το πραγματικό τοπίο που βλέπετε. Για παράδειγμα, όσον αφορά το διάφραγμα, δεν το κλείνω υπερβολικά. Δεν βιώνω αυτά τα τοπία με ευκρίνεια προσκήνιου-φόντου, οπότε γιατί να τα φωτογραφίσω με αυτόν τον τρόπο; Μου αρέσει να χρησιμοποιώ τρίποδο, ακόμα και όταν έχω μεγαλύτερη ταχύτητα κλείστρου, γιατί αυτό με επιβραδύνει και με βοηθάει να καδράρω καλύτερα».

Αυτή η προσέγγιση επεκτείνεται και στην επιλογή των φακών του. «Σίγουρα προτιμώ μια πιο φυσική προοπτική», εξηγεί ο Páll, «οπότε στις περισσότερες λήψεις καταρρακτών χρησιμοποιώ τον 50mm G Master. Όταν αποτυπώνετε τοπία με αυτόν τον τρόπο, δεν χρειάζεται να ασχολείστε τόσο πολύ με τον φακό, μόνο με το θέμα! Είναι πιο αληθινό. Αλλά στην παρακάτω εικόνα, χρησιμοποιώ έναν μακρύτερο φακό, τον φανταστικό 135mm f/1.8 GM, με τη φωτογραφική μηχανή σε αναλογία εικόνας 1:1 ώστε να έχω ένα πιο «σφιχτό» καρέ.»

Όταν φωτογραφίζει γύρω ή ακόμα και κάτω από καταρράκτες κατά τη διάρκεια των διάφορων εποχών, η ποιότητα κατασκευής είναι επίσης εξαιρετικά σημαντική για τον Páll. «Υπάρχουν στιγμές που θέλω να πλησιάσω πάρα πολύ και να δείξω το ύψος και τη δύναμη με την οποία πέφτουν τα νερά, οπότε μουλιάζω και κρυώνω», γελάει, «αλλά στο τέλος, αυτό που είναι σημαντικό είναι η λήψη. Μπορείς άλλωστε να στεγνώσεις. Και ανακάλυψα ότι οι κάμερες και οι φακοί Sony που διαθέτω είναι τα εξαρτήματα που μπορούν πραγματικά να συμβαδίσουν μαζί μου. Τα έχω υποβάλει σε τόση βροχή, κρύο και νερό, αλλά δεν είχα ποτέ κανένα πρόβλημα».

Αυτές οι εκθέσεις, τόσο στο σώμα όσο και το φως, βρίσκονται πραγματικά στον πυρήνα της προσέγγισης του Páll και στο επίκεντρο της επιτυχίας του. «Κοίτα», καταλήγει, «πρέπει να απολαμβάνεις αυτές τις στιγμές και αν είσαι φωτογράφος φύσης, φυσικά, σου αρέσει να βγάζεις φωτογραφίες στην ύπαιθρο. Νομίζω ότι η συγκίνηση που νιώθεις όταν είσαι εκεί πάντα αποτυπώνεται στο αποτέλεσμα. Επομένως, φρόντισε να αφιερώσεις χρόνο για να παρατηρείς και να απολαμβάνεις το περιβάλλον σου και αυτός ο σεβασμός θα αποτυπωθεί στην εικόνα. Μπορεί να φωτογραφίζεις ορμητικά νερά, αλλά δεν πρέπει ποτέ να βιάζεσαι».