«Ως φωτογράφοι, έχουμε το προνόμιο να ερχόμαστε σε επαφή με διάφορους τομείς της κοινωνικής ζωής», λέει ο Βρετανός φωτογράφος, Ron Timehin. Πρόσφατα, ο Ron επισκέφτηκε την Ινδία για να φωτογραφίσει το Χόλι - την ινδουιστική γιορτή των χρωμάτων. Είναι ένα απίστευτο θέαμα και μια γιορτή χαράς που σηματοδοτεί την έναρξη της άνοιξης. «Είναι μεγάλη απόλαυση για μένα να επισκέπτομαι μέρη τελείως διαφορετικά από τον κόσμο στον οποίο ζω.·Είναι μια εκπαιδευτική διαδικασία που σου παρέχει μια προοπτική για τη μελλοντική σου πορεία στον κόσμο.»

Αντί να μεταβεί στις κύριες, κεντρικές εκδηλώσεις του Χόλι τις οποίες επισκέπτονται αμέτρητοι τουρίστες, ο Ron κατευθύνθηκε στις πιο αγροτικές περιοχές της Τζαϊπούρ. «Ήθελα πολύ να συμμετάσχω πραγματικά στη γιορτή και να γίνω μέλος του πλήθους. Μπορεί να είναι κάπως τρομακτικό, αλλά είναι πάντα σημαντικό ως φωτογράφος να ξεβολεύεσαι και να μπαίνεις στη δράση.»

Για να φωτογραφίσει τις εορταστικές εκδηλώσεις, ο Ron χρησιμοποίησε τη Sony Alpha 7CR, σε συνδυασμό με τον φακό F 24-50 mm f/2.8 G Series. «Αυτός ήταν ο ιδανικός συνδυασμός καθώς η φωτογραφική μηχανή είναι full frame και χρησιμοποιεί τον ίδιο αισθητήρα υψηλής ανάλυσης 61 megapixel που χρησιμοποιεί και η Sony Alpha 7R V που διαθέτω. Οπότε, ήταν απολύτως λογικό να τον χρησιμοποιήσω. Ο φακός 24-50 mm G μού παρείχε την ευελιξία που χρειαζόμουν και ήταν μικρός. Όταν βρισκόμουν σε στενά μέρη και υπήρχαν πολλοί άνθρωποι που έπρεπε να απαθανατίσω σε ένα καρέ, διέθετα την εστιακή απόσταση των 24 mm, αλλά είχα και την εστιακή απόσταση 50 mm για ατομικά πορτραίτα. Ήταν υπέροχο.»

Εκτός από τα πρακτικά χαρακτηριστικά λήψης της φωτογραφικής μηχανής, υπήρχε και ένας πιο σημαντικός λόγος που ο Ron ήθελε να χρησιμοποιήσει την Alpha 7CR. «Το κιτ μετατράπηκε σε ένα όχημα για διαπροσωπική επαφή», λέει ο Ron, «αν είχα μια φωτογραφική μηχανή και έναν φακό με μεγαλύτερο μέγεθος, αυτό θα τρόμαζε ενδεχομένως τους ανθρώπους που φωτογράφιζα, πράγμα που με τη σειρά του μπορεί να άλλαζε τη συμπεριφορά τους. Όταν έχεις μικρότερο φωτογραφικό εξοπλισμό, τότε αυτός δεν αποτελεί μεγάλο εμπόδιο ανάμεσα σε εσένα και τον άνθρωπο που φωτογραφίζεις.»

Υπήρχε και κάτι άλλο που έπρεπε να λάβει υπόψη του ο Ron όταν απαθανάτιζε το Φεστιβάλ Χόλι: το φεστιβάλ περιλαμβάνει τη ρίψη χρωμάτων σε σκόνη. «Τύλιξα τη φωτογραφική μηχανή με πλαστικό περιτύλιγμα και τοποθέτησα ένα αδιάβροχο περίβλημα για να διασφαλίσω ότι το χρώμα και η σκόνη δεν θα πλησίαζαν τον αισθητήρα. Έπρεπε να διατηρώ το μπροστινό στοιχείο του φακού εκτεθειμένο, οπότε σκούπιζα συνεχώς το μπροστινό μέρος του φακού.»

Το άλλο βασικό χαρακτηριστικό που εκτίμησε ο Ron ήταν οι δυνατότητες αυτόματης εστίασης της φωτογραφικής μηχανής και ιδιαίτερα η αυτόματη εστίαση στα μάτια. «Φανταστείτε ότι η φωτογραφική μηχανή μου ήταν περιτυλιγμένη με τόσο πολύ υλικό, ώστε δεν μπορούσα να βλέπω καλά την οθόνη ούτε να παρατηρώ καλά μέσα από το εικονοσκόπιο. Πάρ’ όλ’ αυτά, εξακολουθούσα να έχω απόλυτη πίστη στην ικανότητα της αυτόματης εστίασης να με βοηθήσει να τραβήξω τις λήψεις που ήθελα και το χαρακτηριστικό αυτό δεν με πρόδωσε. Η αυτόματη εστίαση στα μάτια είναι εκπληκτική και δεν έχασα καμία λήψη. Απλώς, εμπιστεύτηκα πλήρως το σύστημα».

Μια εικόνα που ξεχωρίζει - μια φωτογραφία από ψηλά του πλήθους που έχει γίνει μούσκεμα από τα χρώματα - ήταν η επιτομή της εμπειρίας αυτής για τον Ron. «Πιστεύω ότι αυτή η εικόνα συμπυκνώνει την ουσία του φεστιβάλ Χόλι - το πολύβουο πλήθος, τη ζωντάνια, τον κόσμο που χορεύει, ήταν μια συναρπαστική εμπειρία.»

Εν μέσω του ενθουσιασμού και της ενέργειας, ο Ron χρησιμοποίησε την Alpha 7CR για να απαθανατίσει γνήσιες ανθρώπινες αλληλεπιδράσεις. «Παρατηρώ πολύ πριν ξεκινήσω να φωτογραφίζω. Μου αρέσει να βλέπω πώς προχωρούν τα πράγματα και πώς συμπεριφέρονται οι άνθρωποι, διότι αυτό μου δίνει πληροφορίες για το πώς θα προσεγγίσω και θα φωτογραφίσω τη σκηνή.»

Η φωτογραφική μηχανή βοήθησε τον φωτογράφο με έδρα το Λονδίνο να καταρρίψει τους φραγμούς. «Ουσιαστικά, ήμουν ένα τουρίστας που ήθελε να μάθει περισσότερα πράγματα. Συνειδητοποίησα όμως ότι δεν υπήρχε κανένας άλλος μαύρος εκεί. Οι άνθρωποι είχαν πολύ μεγάλη περιέργεια να μάθουν τον λόγο που βρέθηκα εκεί, δεν νομίζω να είχαν συναντήσει πολλούς μαύρους στο παρελθόν. Υπήρξε αυτή η υπέροχη ανταλλαγή όπου εγώ τους φωτογράφιζα, αλλά ήθελαν και εκείνοι να φωτογραφίσουν εμένα. Αυτό μετατράπηκε σε μια επιμορφωτική ανταλλαγή μεταξύ δύο διαφορετικών πολιτισμών. Κάποιοι άνθρωποι μπορεί να θεωρούν ότι είναι τρομακτικό να τους κοιτάζουν συνεχώς ή να τους φωτογραφίζουν, αλλά για μένα αυτός ήταν ένας τρόπος να επικοινωνήσω μαζί τους και να ακούσω τις ιστορίες τους».

Παρόλο που ο Ron ήταν πολύ διακριτικός, υπήρχε ένας τρόπος που έλυνε συχνά τα μάγια. «Τους έδειξα μερικές από τις φωτογραφίες που έβγαζα, καθώς μου αρέσει η φωτογράφιση που κάνω να είναι μια συνεργατική διαδικασία. Ωστόσο, αφότου δείξεις σε κάποιον την αυθεντική στιγμή που τράβηξες, οι άνθρωποι αποκτούν υπερβολική επίγνωση του εαυτού τους και αρχίζουν να ποζάρουν. Μερικές φορές πρέπει να τους καθοδηγήσεις ώστε να επανέλθουν στην αυθεντική στιγμή και να τους απαθανατίσεις όπως είναι στην πραγματικότητα. Πάντα παίρνω τα στοιχεία τους και τους στέλνω e-mail ή μοιράζομαι μαζί τους φωτογραφίες στο Instagram. Αυτό το κομμάτι του ταξιδιού είναι όμορφο καθώς μου δίνει τη δυνατότητα να έχω υπέροχες συνομιλίες με κάποιους ανθρώπους, ακόμη και όταν επιστρέφω στην πατρίδα μου.»

«Αυτό είναι το νόημα της ταξιδιωτικής φωτογραφίας. Στους ανθρώπους αρέσει να φωτογραφίζουν τα σημαντικά ορόσημα, αλλά το να αποφύγεις τα τουριστικά μέρη και να βάλεις τον εαυτό σου στη θέση των ντόπιων κατοίκων γνωρίζοντας την πραγματική κουλτούρα του τόπου θα σου παρέχει όχι μόνο ενδιαφέρουσες φωτογραφίες, αλλά και μια πραγματική εμπειρία διαπροσωπικής επαφής και μάθησης.