Επισκεφθείτε τον λογαριασμό Instagram του Gábor Erdélyi, για να απολαύσετε ποικιλία πορτραίτων και διαφημιστικών εικόνων. “Βασικά, θεωρώ τον εαυτό μου φωτογράφο πορτραίτων" μας λέει. "Βρίσκω ιδιαίτερο ενδιαφέρον στον ίδιο τον άνθρωπο, αλλά επίσης φωτογραφίζω μόδα, αρχιτεκτονική, εσωτερικούς χώρους, γάμους και lifestyle. Δεν εστιάζω σε ένα θέμα μόνο".
Καθώς μεγάλο μέρος του χρόνου του είναι αφιερωμένο στο πορτραίτο, είναι εκπληκτικό ότι δουλεύει και στο ατομικό του έργο εδώ και χρόνια, το οποίο δεν περιλαμβάνει σχεδόν καθόλου ανθρώπους. Αντιθέτως, αποτελείται από χιλιάδες εικόνες μικρών, όμορφων λεπτομερειών που έχει φωτογραφίσει στα πολλά ταξίδια του στην Ιαπωνία. Μια χώρα στην οποία ταξιδεύει κάθε χρόνο, μετά από την πρώτη του επίσκεψη το 2016. Και κάθε φορά, έπαιρνε μαζί του τη μηχανή Sony Alpha που τύχαινε να χρησιμοποιεί εκείνο τον καιρό, ενώ τις μηχανές του τις αποκαλεί "συνένοχους στη δημιουργία".
Αφού έβγαλε τις συνηθισμένες τουριστικές φωτογραφίες στο Τόκιο, ο Gábor δεν ένιωθε ότι αποτύπωνε την πραγματική Ιαπωνία, γι' αυτό άρχισε να εξερευνά την επαρχία. "Πήγαμε στην κοιλάδα Ίγια, στο νησί Σικόκου, όπου εκεί πραγματικά ερωτεύτηκα την Ιαπωνία. Τα μικροσκοπικά, σχεδόν άδεια χωριά όπου ο χρόνος κυλάει αργά. Οι φιλόξενοι άνθρωποι. Τα απίστευτα καθαρά, αλλά συχνά φθαρμένα αντικείμενα και η σιωπή. Αυτά με κέρδισαν. Εκεί άρχισα να φωτογραφίζω τις μικρές, ίσως για άλλους αδιάφορες, λεπτομέρειες που απαρτίζουν αυτήν τη σειρά".
"Για πρώτη φορά στη ζωή μου, δεν εστίαζα στους ανθρώπους" λέει. "Αλλά στα αντικείμενα που δημιουργούν οι άνθρωποι και στην παροδικότητά τους, στο πέρασμα του χρόνου. Και ταυτόχρονα, χρησιμοποιούσα τις τεχνικές που έμαθα κατά τη φωτογραφική μου καριέρα".
"Σε κάθε ταξίδι, έπαιρνα μια διαφορετική μηχανή μαζί μου. Είχα Sony Alpha 9, Alpha 7 RII, Alpha 7R III και την Alpha 7R IV. Τις αγαπάω αυτές τις μηχανές. Λατρεύω το πόσο μικρές είναι συγκριτικά με μία DSLR, γιατί το μέγεθος και το βάρος είναι πολύ σημαντικά σε τέτοια ταξίδια. Αλλά έχουν και σημαντικές λειτουργίες, για να μπορώ να φωτογραφίζω τη νύχτα, αλλά και απίστευτα υψηλές ρυθμίσεις ISO, και φυσικά την αυτόματη εστίαση στα μάτια, για όταν όντως τυχαίνει να φωτογραφίσω ένα πορτραίτο. Είναι οι βασικές μηχανές μου στα ταξίδια, αλλά και στη δουλειά".
Όπως ξέρει κάθε φωτογράφος, ο στόχος είναι να ταξιδεύουμε χωρίς πολύ βάρος, αλλά πάντα παλεύεις με το ένστικτο του να πάρεις άλλον ένα φακό. Αν και ο Gábor προσπάθησε να πάρει όσο το δυνατόν λιγότερους φακούς, κατέληξε να πακετάρει τους FE 24-70 mm f/2.8 GM, FE 12-24 mm f/4 G και τον FE 70-200 mm f/2.8 GM OSS.
"Πάντα αποφάσιζα το πρωί κάθε ημέρας ποιον φακό θα πάρω μαζί μου. Ο φακός που κρεμόταν στον λαιμό μου τις περισσότερες φορές ήταν ο FE 24-70 mm f/2.8 GM" εξηγεί ο Gábor.
Το έργο πλέον περιλαμβάνει χιλιάδες φωτογραφίες. "Μέχρι στιγμής, έχω επεξεργαστεί 2.300 λήψεις από τα ταξίδια μου στην Ιαπωνία. Από αυτές, έχω καταφέρει να ξεχωρίσω περίπου 400 εικόνες. Στόχος μου είναι να διαλέξω ποιες θα συμπεριλάβω σε ένα άλμπουμ" αποκαλύπτει ο Gábor.
Όπως και για κάθε φωτογράφο, η επιλογή των καλύτερων εικόνων δεν είναι εύκολη. "Κάθε φωτογραφία συνδέεται για εμένα με μία προσωπική εμπειρία και μου είναι δύσκολο να αποφασίσω ποια αφηγείται μια ιστορία, όχι μόνο για εμένα, αλλά για άλλους" εξηγεί.
Ο Gábor θα ενθάρρυνε όλους τους φωτογράφους να έχουν ατομικά έργα όπως αυτό. "Τα προσωπικά έργα, η χαρά της φωτογραφίας και η ίδια η εμπειρία μάς κάνει να συνειδητοποιούμε ότι οι φωτογράφοι κάνουμε ένα από τα ομορφότερα επαγγέλματα στο κόσμο" εξηγεί.
"Η δημιουργία έχει απίστευτη επίδραση στον ψυχισμό μας. Χτίζει την αυτοπεποίθηση και δημιουργεί την αίσθηση της επιτυχίας. Μας δίνει την ευκαιρία να δείξουμε το προσωπικό μας όραμα" συνεχίζει. "Σαφώς και προτείνω σε όλους να βγάζουν φωτογραφίες, για να βιώσουν αυτό το συναίσθημα. Δεν χρειάζεται να γίνει κάποιος επαγγελματίας φωτογράφος, για να δημιουργήσει εκπληκτικές εικόνες".