«Ο αθλητισμός είναι ανταγωνιστικός, το ίδιο και η αθλητική φωτογραφία. Οι παίκτες έχουν τους στόχους τους, το ίδιο και εγώ». Έτσι λέει ο Νίκος Καρανικόλας, βετεράνος πολλών διεθνών τουρνουά, συμπεριλαμβανομένων των Παραολυμπιακών Αγώνων, των Ασιατικών Αγώνων και των Ευρωπαϊκών και Παγκόσμιων Πρωταθλημάτων Στίβου. Πρόσφατα, κλήθηκε να καλύψει την πορεία της ελληνικής εθνικής ομάδας μπάσκετ στο Ευρωμπάσκετ 2025. «Το μπάσκετ είναι ένα νέο θέμα για μένα», ξεκινά ο Νίκος, «αλλά όπως οι περισσότεροι Έλληνες, είμαι μεγάλος οπαδός του αθλήματος. Είτε πρόκειται για μπάσκετ, σκάκι ή WRC, η προσέγγισή μου είναι η ίδια. Αυτό που αναζητώ είναι το συναίσθημα, κάτι που προέρχεται από την αρχή της καριέρας μου ως φωτογράφος σε θέατρα και θεατρικές παραγωγές. Θέλω να δημιουργώ εικόνες που ξεχωρίζουν και για μένα αυτό προέρχεται από την ανθρώπινη πλευρά, τις στιγμές του πόνου και της έκστασης εν μέσω της δράσης». «Αλλά πρέπει να αγωνιστείς για να έχεις το δικαίωμα να το κάνεις», συνεχίζει ο Νίκος. «Στις περισσότερες διοργανώσεις, και ιδιαίτερα σε εκείνες όπου ο χώρος παιχνιδιού είναι μικρός, όπως το μπάσκετ, οι φωτογράφοι ανταγωνίζονται για να βρουν την καλύτερη θέση. Μόλις ξεκινήσει το παιχνίδι, δεν υπάρχει ελευθερία κίνησης. Και ενώ φωτογραφίζεις, οι παίκτες περνάνε σαν σίφουνας, λίγα εκατοστά μακριά από τη θέση σου. Επομένως, πρέπει να δουλέψεις σκληρά για να πάρεις τις φωτογραφίες που θέλεις». Στο εντυπωσιακό και λεπτομερές πορτραίτο του Έλληνα σούπερ σταρ Γιάννη Αντετοκούνμπο, ο Νίκος βρήκε μια από αυτές τις μεγάλες στιγμές. «Προσπαθούσα να τραβήξω ένα τέτοιο πορτραίτο για αρκετούς αγώνες», εξηγεί, «και κάθε φορά που υπήρχε διακοπή στο παιχνίδι, έπαιρνα τη Sony Alpha 7R IV και τον FE 300 mm f/2.8 GM OSS για να το αναζητήσω. Ο Γιάννης έπαιζε παρά τον πόνο και έδινε τα πάντα για ένα μετάλλιο στο πρωτάθλημα. Αλλά αυτή ήταν μια ήσυχη στιγμή ηρεμίας στη μέση της μάχης. Παίρνει μια ανάσα, συγκεντρώνεται και τα βάζει όλα σε μια σειρά».
Με τις φωτογραφικές μηχανές του σε χειροκίνητη λειτουργία και την έκθεση ρυθμισμένη για τον φωτισμό του γηπέδου – η δεύτερη μηχανή του, μια Alpha 9 III με φακό FE 50-150 mm f/2 GM ήταν ρυθμισμένη σχεδόν πανομοιότυπα – ο Νίκος ήταν έτοιμος να εκμεταλλευτεί την ευκαιρία. «Πολλοί πιστεύουν ότι ο φωτισμός των αθλημάτων εσωτερικού χώρου δυσκολεύει τη δουλειά», εξηγεί, «και όντως χρειάζεται να αυξήσεις το ISO, αλλά στην πραγματικότητα ο φωτισμός σε μεγαλύτερους χώρους είναι σταθερός και αυτό το κάνει πιο εύκολο από ορισμένες απόψεις. Ρύθμισα το ISO στο 1600 και τον φακό τελείως ανοιχτό στο f/2.8, ώστε να έχω όλη την ταχύτητα κλείστρου που χρειαζόμουν. «Ξέρεις ότι με φωτογραφικές μηχανές όπως η Alpha 7R IV, τα υψηλότερα ISO εξακολουθούν να προσφέρουν εξαιρετική ποιότητα», συνεχίζει ο Νίκος, «και ο συνδυασμός της αυτόματης εστίασης με παρακολούθηση των ματιών και της ταχύτητας της λειτουργίας ριπής σήμαινε ότι κάθε λήψη από αυτή τη σειρά θα ήταν τέλεια. Το μόνο που έπρεπε να κάνω ήταν να διαλέξω εκείνη που μου άρεσε περισσότερο. «Ο FE 300 mm είναι ένας φακός που μπορεί να μεταφέρει όλα τα συναισθήματα στον θεατή», καταλήγει ο Νίκος. «Είναι ένας πολύ μακρύς φακός για αθλήματα εσωτερικού χώρου, αλλά όταν μπορείς να γεμίσεις το καρέ με δραματικότητα, είναι ιδανικός. Αυτός είναι πάντα ο στόχος μου και ο εξοπλισμός της Sony με βοηθά να τον επιτύχω».
«Το αγαπημένο μου είδος φωτογραφίας είναι κάθε τι που σχετίζεται με τον άνθρωπο, όπως τα πορτραίτα, τα θεατρικά έργα και τα σπορ.»