Εικόνα Εστίασης

Όταν έχω ελεύθερο χρόνο, μου αρέσει να κάνω δημιουργική φωτογράφιση. Παίρνω την Alpha 1 της Sony, πηγαίνω στο στούντιο, καλώ μερικά μοντέλα και στυλίστες και, με κάποιον τρόπο, δημιουργούμε κάτι από το τίποτα. Αυτό το πορτρέτο προήλθε από μία από αυτές τις «δημιουργικές στιγμές».

Συχνά αναζητώ έμπνευση και βάζω σελιδοδείκτες σε φωτογραφίες που μου αρέσουν, για μελλοντική αναφορά. Πριν από τη φωτογράφιση, βρίσκω αυτές τις φωτογραφίες και τις δείχνω στους στυλίστες που βρίσκονται στο στούντιο. Μαζί, συνεργαζόμαστε πάνω σε νέες ιδέες. Για τη φωτογραφία αυτή, δημιούργησα με το μυαλό μου μια εικόνα όπου υπάρχει λίγο μέικ απ στο πρόσωπο του θέματος, καθώς ήθελα να κάνω ένα παιχνίδι ανάμεσα στις γραμμές στο πρόσωπο της κυρίας και στους ρόμβους στο φόρεμά της.

Τράβηξα τη φωτογραφία με την Alpha 1 της Sony και τον φακό FE 135 mm f/1.8 G Master. Αρχικά, προσπάθησα να την τραβήξω με τον φακό FE 50 mm f/1.2 GM, ο οποίος είναι ο αγαπημένος μου φακός, αλλά νομίζω ότι αυτός ο φακός ταιριάζει καλύτερα σε ολόσωμες φωτογραφίες. Ο φακός 135 mm f/1.8, ωστόσο, είναι ο αγαπημένος μου φακός για κοντινές λήψεις καθώς επιπεδώνει την προοπτική της εικόνας, δημιουργώντας ένα πιο φυσικό πορτρέτο.

Συχνά, φωτογραφίζω με τον φακό στο μεγαλύτερο διάφραγμά του, αλλά σε αυτήν την περίπτωση τράβηξα τη φωτογραφία σε f/2.2. Αυτό προσέφερε λίγο μεγαλύτερο βάθος πεδίου και κατόρθωσα να αποτυπώσω μεγαλύτερο μέρος του προσώπου – και πιο πέρα από τα μάτια – εντός εστίασης.

Οι λειτουργίες αυτόματης εστίασης στα μάτια και παρακολούθησης εστίασης που διαθέτουν οι φωτογραφικές μηχανές Alpha της Sony είναι τα πιο αγαπημένα μου πράγματα στον κόσμο. Όταν πιέζω το κουμπί αυτόματης εστίασης, νιώθω σίγουρος ότι η φωτογραφική μηχανή έχει την ικανότητα να «κλειδώνει» στα μάτια και να παρακολουθεί ιδανικά την εστίαση. Στο παρελθόν, όταν χρησιμοποιούσαμε μη αυτόματη εστίαση ή τεχνολογία αυτόματης εστίασης παλαιότερης γενιάς, ανησυχούσαμε πάντα για την εστίαση και συχνά αναρωτιόμασταν «Θα είναι αυτή φωτογραφία εστιασμένη;» ή «Έχω εστιάσει σωστά;». Τώρα πλέον δεν χρειάζεται να ανησυχώ ποτέ, πράγμα που σημαίνει ότι μπορώ να επικεντρωθώ στα σημαντικά ζητήματα, όπως η καθοδήγηση του μοντέλου και ο φωτισμός.

Πιστεύω ακράδαντα ότι ο φωτισμός πρέπει να είναι όσο το δυνατόν πιο απλός. Σχεδόν όλοι οι μεγάλοι φωτογράφοι πορτρέτων χρησιμοποιούσαν ένα ή δύο φώτα. Σε αυτήν την εικόνα, χρησιμοποίησα ένα βασικό φως στο πρόσωπο του θέματος και, στη συνέχεια, άφησα το φως αυτό να πέσει στο λευκό φόντο, δημιουργώντας ένα απαλό γκρι χρώμα. Κάτω από το θέμα, τοποθέτησα ένα λευκό μακετόχαρτο για να λειτουργεί ως ανακλαστήρας και να μαλακώνει τις σκιές στο πρόσωπο. Στη συνέχεια, χρησιμοποίησα ένα μικρό φως πίσω από το μοντέλο με ένα πλέγμα στραμμένο στο πίσω μέρος του κεφαλιού του μοντέλου για να λειτουργεί ως φωτισμός μαλλιών, προσθέτοντας μια πινελιά διαχωρισμού από το φόντο.

Προσπαθώ να διατηρώ μια απλότητα στα πάντα, συμπεριλαμβανομένης της πόζας. Αυτό μπορεί να θεωρείται ότι είναι παλαιάς σχολής, αλλά η απλότητα δημιουργεί τόσο τέλειες, καθαρές εικόνες. Θέλω μια εικόνα όπου τα μάτια, η έκφραση, το μέικ απ και ο φωτισμός να συνδυάζονται μεταξύ τους δημιουργώντας ένα απλό, αλλά καθηλωτικό, πορτρέτο ομορφιάς, πράγμα που θα ήταν αδύνατο να επιτευχθεί χωρίς την Alpha 1.