Κάθε φορά που ο Albert Dros μοιράζεται μία από τις εικόνες τοπίων του σχετικά με τη σελήνη, υπάρχει κατακλυσμός από σχόλια του τύπου ‘Αυτό είναι ψεύτικο’. ‘Η σελήνη δεν είναι τόσο μεγάλη!’ είναι το συνηθισμένο σχόλιο, αλλά ο Albert έχει τα αρχεία raw της Sony Alpha 7R V για να το αποδείξει. «Όλες οι εικόνες είναι με μεμονωμένη έκθεση – ούτε στοίβαξη εστίασης ούτε οριοθέτηση έκθεσης (bracketing) ούτε τίποτα. Ο κόσμος πάντα πιστεύει ότι είναι ψεύτικες και ότι η σελήνη δεν είναι τόσο μεγάλη, αλλά αυτό συμβαίνει επειδή οι περισσότεροι άνθρωποι δεν έχουν κοιτάξει μέσα από φακό 600 mm ή 800 mm», λέει ο Albert.

Είναι ένα κλασικό παράδειγμα του πώς ένας τηλεφακός μπορεί να δημιουργήσει το λεγόμενο φαινόμενο ‘συμπίεσης’, όπου απομακρυσμένα αντικείμενα μπορούν να φαίνονται πιο κοντά μεταξύ τους. Αυτός είναι ο λόγος για τον οποίο η σελήνη φαίνεται τόσο μεγάλη στην εικόνα σε σχέση με ένα θέμα, όπως ένα κτίριο, το οποίο έχουμε συνηθίσει να βλέπουμε πολύ πιο κοντά. Και αυτό είναι το κλειδί για τις εικόνες. «Σε ορισμένες από αυτές τις λήψεις, στεκόμουν περίπου 3 χιλιόμετρα μακριά από το κτίριο», αποκαλύπτει ο Albert. «Σε απόσταση πάνω από τρία χιλιόμετρα, αρχίζουν οι ατμοσφαιρικές παραμορφώσεις λόγω της υγρασίας. Αν φωτογραφίσω από απόσταση περίπου δύο χιλιομέτρων, όλα παραμένουν ευκρινή».

Για να τραβήξει αυτές τις εντυπωσιακές λήψεις, ο Albert έχει χρησιμοποιήσει στο παρελθόν τον φακό FE 100-400 mm f/4.5-5.6 GM OSS, συχνά σε συνδυασμό με τον τηλεμετατροπέα 2x της Sony, και πιο πρόσφατα χρησιμοποιεί τον φακό Sony FE 400-800 mm f/6.3-8 G OSS. «Αυτός ο φακός είναι εξαιρετικός για λήψεις της σελήνης. Οι περισσότεροι υποθέτουν ότι είναι σκοτεινή, οπότε χρειάζεται ένας γρήγορος φακός. Το αντίθετο όμως ισχύει, καθώς η σελήνη είναι τόσο φωτεινή που δεν χρειάζεται καθόλου ένας γρήγορος φακός. Στην πραγματικότητα, συχνά χρησιμοποιώ f/11 ή f/14. Στα 800 mm, εξακολουθώ να θέλω να είναι ευκρινή τόσο το κτίριο όσο και η σελήνη, οπότε ένα μικρότερο διάφραγμα είναι καλύτερο».

Ο Albert τοποθετεί τον φακό 400-800 mm στη Sony Alpha 7R V ή τη Sony Alpha 1 II και, στη συνέχεια, στήνει τη μηχανή του σε ένα τρίποδο, χρησιμοποιώντας το αθόρυβο κλείστρο και ένα τηλεχειριστήριο για να διατηρήσει τα πάντα απόλυτα σταθερά, κάτι που είναι απαραίτητο για τη χρήση τόσο μεγάλων εστιακών αποστάσεων. «Συνήθως προτιμώ την Alpha 7R V επειδή έχει υψηλότερη ανάλυση. Αυτό μου επιτρέπει να φωτογραφίζω από μακριά στα 800 mm και να μπορώ ακόμα να κάνω και λίγο περισσότερo κροπάρισμα αν χρειαστεί. Πολλοί δεν θα σκέφτονταν να χρησιμοποιήσουν τον φακό για τη φωτογράφιση της σελήνης, θεωρώντας ίσως ότι πρόκειται απλώς για έναν φακό για τη φωτογράφιση άγριας ζωής. Ωστόσο, ένας φακός παρόμοιος με τον FE 600 mm f/4 GM OSS, ίσως μαζί με τηλεμετατροπέα, είναι πιο βαρύς, πολύ πιο ακριβός και, αν λάβετε υπόψη την ατμόσφαιρα, δεν θα σας δώσει στην πραγματικότητα καλύτερη εικόνα». Αν και η ευκαιρία για λήψεις με πανσέληνο παρουσιάζεται μία φορά τον μήνα, δεν υπάρχει κανένας αυθορμητισμός. Κάθε λήψη σχεδιάζεται σχολαστικά, πολλές φορές μέχρι και έναν χρόνο νωρίτερα. «Πρέπει να ομολογήσω ότι για καθεμία από αυτές τις εικόνες, υπάρχουν πολλές αποτυχημένες προσπάθειες. Σύννεφα, ομίχλη σε λάθος επίπεδο, ευθυγραμμίσεις που δεν ήταν 100% σωστές, κτίρια στη μέση. Υπάρχει πολλή δουλειά σε κάθε προσπάθεια και μερικές φορές πετυχαίνει, μερικές φορές όχι», εξηγεί ο Albert.

«Έχω πολλές λήψεις στο μυαλό μου και τις σημειώνω στο ημερολόγιό μου μερικές φορές έναν χρόνο νωρίτερα. Ξοδεύω ώρες ψάχνοντας στο διαδίκτυο – ποιοι είναι οι καλοί ανεμόμυλοι και οι καλοί πύργοι εκκλησιών, πού βρίσκονται; Στη συνέχεια, πρέπει να είναι αντικείμενα που μπορείς να δεις από μακριά, κατά προτίμηση με ανοιχτή εξοχή. Πηγαίνω συχνά να ρίξω μια ματιά στο Google Street View και να ελέγξω το περιβάλλον. Στη συνέχεια, χρησιμοποιώ μια εφαρμογή για να ελέγξω την ακριβή γωνία και να δω πού ακριβώς δύουν ο ήλιος και η σελήνη σε μια συγκεκριμένη ημέρα με πανσέληνο. Έχω μια φωτογραφία του συγκεκριμένου πύργου που ήθελα να φωτογραφίσω. Δεν κατάφερα να πραγματοποιήσω τη λήψη και η επόμενη ευκαιρία παρουσιάστηκε έναν χρόνο αργότερα. Μερικές φορές πρέπει να περιμένεις πολύ καιρό».

Για να είναι καλά φωτισμένο το κτίριο κατά τη λήψη, ο Albert φωτογραφίζει κοντά στην ανατολή ή το ηλιοβασίλεμα, όταν η σελήνη βρίσκεται πάντα χαμηλά στον ουρανό. «Πρέπει να υπάρχει κάποιο φως περιβάλλοντος, ώστε να μπορείς να τραβήξεις τη φωτογραφία με μεμονωμένη έκθεση. Πολλοί φωτογραφίζουν συχνά τη σελήνη, η οποία είναι τόσο φωτεινή, ενώ το τοπίο είναι σκοτεινό. Αυτό συμβαίνει επειδή βρίσκεται πολύ ψηλά στον ουρανό – είναι νύχτα. Πρέπει να την πετύχεις όταν είναι χαμηλά στον ορίζοντα, όταν είναι πανσέληνος, και στη συνέχεια πρέπει να ευθυγραμμιστεί με την ανατολή ή τη δύση του ήλιου».

Με τους αισθητήρες της Sony στην Alpha 7R V και την Alpha 1 II, ο Albert μπορεί να αξιοποιήσει στο έπακρο το δυναμικό εύρος των φωτογραφικών μηχανών. «Συχνά φωτογραφίζω με μικρή υποέκθεση – επιλέγοντας έκθεση για τη φωτεινότητα της σελήνης και, στη συνέχεια, κατά την επεξεργασία, αυξάνω τη φωτεινότητα των σκιών. Οι φωτογραφικές μηχανές της Sony είναι γνωστές για το υψηλό δυναμικό τους εύρος και αυτό καθιστά δυνατές τέτοιου είδους λήψεις. Ορισμένες από τις εικόνες έχουν τραβηχτεί σε ISO 2000 ή ISO 3200, όπου το δυναμικό εύρος δεν είναι τόσο υψηλό, οπότε αυτοί οι τύποι λήψεων αξιοποιούν στο έπακρο τον αισθητήρα», εξηγεί ο Albert. «Υπάρχει κάτι στον συνδυασμό της θεαματικής φύσης και των τεχνητών στοιχείων που τον καθιστά πάντα υπέροχο. Μου δίνει κάτι ξεχωριστό – σαν να ζωγραφίζει η φύση και εμείς να την απαθανατίζουμε».