«Όσον αφορά την ταξιδιωτική φωτογραφία», αρχίζει ο Τόλης Φραγκούδης, «όσο περισσότερο μένεις σε έναν τόπο, τόσο καλύτερα μπορείς να τον κατανοήσεις. Για μένα, αυτό είναι το συναρπαστικό μέρος του ταξιδιού. Όταν πηγαίνω σε έναν καινούριο τόπο, θέλω να τον γνωρίσω, όπως και τους ανθρώπους που κατοικούν εκεί. Οπότε, μένω όσο περισσότερο μπορώ και δεν θέτω υπερβολικά πολλούς συγκεκριμένους στόχους. Η ταξιδιωτική φωτογραφία δεν πρέπει να είναι μια λίστα καθηκόντων».

Η προσέγγιση αυτή μπορεί να κάνει τις φωτογραφίες να υπερβαίνουν τις τουριστικές νόρμες και το αποτέλεσμα είναι σαφές στην πρόσφατη δουλειά του στις ερήμους και τα βουνά της Ναμίμπια. «Οι περισσότεροι άνθρωποι όταν επισκέπτονται έναν τόπο, έχουν ίσως μια εβδομάδα στη διάθεσή τους. Το διάστημα αυτό δεν αρκεί, αλλά η κατάσταση γίνεται ακόμη πιο περίπλοκη όταν έχουν κάνει κράτηση για να γνωρίσουν και να φωτογραφίσουν 100 πράγματα. Στη Ναμίμπια, είχα στη διάθεσή μου έναν μήνα και παρόλο που ούτε αυτό το διάστημα είναι αρκετό για να γνωρίσεις πραγματικά έναν τόπο, ήταν αρκετό για να βρω αυτό που χρειαζόμουν».

Αυτό αληθεύει ιδιαίτερα όταν φωτογραφίζεις τον πληθυσμό ενός τόπου, λέει ο Τόλης. «Είτε πρόκειται για μια πόλη στη μέση της Ευρώπης είτε για μια φυλή που ζει στην έρημο, αν αφιερώσεις λίγα μόνο λεπτά, το μόνο που μπορείς να περιμένεις είναι φωτογραφίες που θα μοιάζουν σαν να τραβήχτηκαν από κάποιον ξένο». «Αν, όμως, αφιερώσεις μια ημέρα ή περισσότερο και ζήσεις, φας και μιλήσεις με τους ανθρώπους, αρχίζεις να γνωρίζεις τα μοτίβα του τρόπου ζωής τους. Και αυτό είναι που δημιουργεί πιο φυσικές και πιο συναρπαστικές φωτογραφίες».

Πώς, όμως, λειτουργεί αυτό από πρακτικής άποψης, ιδιαίτερα σε μια χώρα που δεν έχεις επισκεφτείς ποτέ στο παρελθόν; «Είναι σημαντικό να μη σκέφτεσαι υπερβολικά τη φωτογράφιση από την πρώτη στιγμή, αλλά να αφεθείς στη ροή των πραγμάτων. Άφησε τα μάτια και την καρδιά σου να σε οδηγήσουν και θα βρεθείς στον σωστό δρόμο».

«Ήμασταν σε ένα από τα βουνίσια περάσματα, σε μια περιοχή που ονομάζεται Spitzkoppe, και άρχισα να μιλώ με μια κάτοικο, τη Rieth van Schalkwyk, και τη ρώτησα αν θα μπορούσαμε να κατασκηνώσουμε στο πέρασμα και να τραβήξουμε μερικές φωτογραφίες των βουνοκορφών και των σχηματισμών των βράχων κάτω από τα αστέρια. Αποδείχθηκε ότι ο άνδρας της ήταν ένας πολύ διάσημος αεροφωτογράφος, ο Paul van Schalkwyk. Είχε πολλούς γνωστούς στην περιοχή και όταν τη ρώτησα για τις τοπικές φυλές, μας σύστησε το κατάλληλο άτομο».

Μαζί με αυτόν τον οδηγό, ο Τόλης επισκέφτηκε αυτήν τη φυλή – τους Ovahimbas – φέρνοντας στους κατοίκους, ως δώρο, προμήθειες, όπως αλευρέλαιο και αλάτι, σε αντάλλαγμα για τη διαμονή στον καταυλισμό τους για μία ημέρα. «Επειδή η επίσκεψή μας έγινε με αυτόν τον τρόπο, γνώριζαν ότι είχα ειλικρινείς προθέσεις. Στην αρχή, δεν τράβηξα καμία φωτογραφία. Το αστείο είναι ότι γρήγορα μου είπαν, «έλα, που είναι η φωτογραφική μηχανή σου, ας τραβήξουμε μερικές φωτογραφίες!»

«Όταν φωτογραφίζω ταξιδιωτικά πορτρέτα, οι φωτογραφίες έχουν συχνά αυτό το αυθόρμητο στιλ, δηλαδή δεν είναι στιλιζαρισμένες, αλλά είναι πιο φυσικές και απροσδόκητες. Και στον τομέα αυτόν τα χαρακτηριστικά της Alpha 7R IV της Sony βοηθούν πραγματικά».

«Φυσικά, η λειτουργία αυτόματης εστίασης της Alpha 7R IV είναι βασικός παράγοντας», συνεχίζει ο Τόλης, «και η ταχύτητα και η ακρίβειά της ήταν πραγματικά σημαντική καθώς πολλά από τα πορτρέτα τραβήχτηκαν με τον φακό FE 135 mm f/1.8 GM σε μέγιστο διάφραγμα». Σε τέτοιες καταστάσεις, όπου το βάθος πεδίου είναι λίγα μόνο εκατοστά στην καλύτερη περίπτωση, η λειτουργία παρακολούθησης ματιών είναι ανεκτίμητη. Λειτουργεί σε όλο το κάδρο, οπότε τίποτα δεν της ξεφεύγει. Οι άνθρωποι κινούνται, γελούν και ζουν, όπως ακριβώς θα ήθελα να τους θυμάμαι, και η φωτογραφική μηχανή δεν μπορεί να είναι στατική».
Σε αυτές τις καταστάσεις, «μπήκε στο παιχνίδι» και η ανακλινόμενη οθόνη της Alpha 7R IV. «Δεν θέλω πορτρέτα που είναι στυλιζαρισμένα, οπότε σε αυτές τις καταστάσεις, σπάνια έχω τη φωτογραφική μηχανή στο ύψος των ματιών μου. Αυτός ο τρόπος φωτογράφισης μπορεί να κάνει τους ανθρώπους να αισθάνονται λίγο άβολα. Αντίθετα, η οθόνη της Alpha 7R IV με βοηθά να φωτογραφίζω χωρίς να τους κοιτάζω απευθείας και έχοντας τη φωτογραφική μηχανή στα γόνατά μου, είμαι πιο αόρατος. Πιστεύουν ότι ελέγχω κάποιες άλλες φωτογραφίες και είναι, συνεπώς, ο εαυτός τους – έχουν ας πούμε μια πιο φυσική πόζα».

Για τον Τόλη, μια άλλη ζωτικής σημασίας πτυχή της Alpha 7R IV της Sony είναι οι απίστευτες λεπτομέρειες που μπορεί να αποτυπώσει τόσο στην ανάλυση όσο και στα φωτεινά σημεία και τις σκιές των πλάνων με κοντράστ. «Όταν αγοράζω μια φωτογραφική μηχανή, ένα από τα πιο σημαντικά πράγματα είναι το δυναμικό εύρος και η Alpha 7R IV παρέχει άφθονο. Ένα χαρακτηριστικό παράδειγμα είναι αυτή η φωτογραφία της μητριάρχισσας της φυλής στην καλύβα της. Ο ήλιος αντανακλάται μέσα στην καλύβα, αλλά η φωτογραφία δεν περιέχει κανένα καμένο ή σκοτεινό στοιχείο».

Ποια είναι τα γενικά συμπεράσματα που έβγαλε, λοιπόν, ο Τόλης από την παραμονή του στη Ναμίμπια επί έναν μήνα; «Είναι μια πολύ ασφαλής και όμορφη χώρα που δεν μοιάζει με καμία άλλη χώρα που έχω επισκεφτεί. Αυτό, όμως, που μου έκανε πραγματικά εντύπωση ήταν οι άνθρωποι που συνάντησα κατά την παραμονή μου και το πόσο ανοιχτόκαρδοι και χαρούμενοι ήταν. Έχουν μια ξεχωριστή ενέργεια και είμαι πολύ χαρούμενος που μπόρεσα να την απαθανατίσω χρησιμοποιώντας τη φωτογραφική μηχανή μου Sony, η οποία είναι ο ιδανικός ταξιδιωτικός σύντροφος για φωτογραφίες εμπνευσμένες από ταξίδια, όπως αυτές».