Στριμωγμένη σε μερικά πολύτιμα χιλιόμετρα πρασίνου μεταξύ των αυτοκινητοδρόμων M3 και M4 δυτικά του Λονδίνου, η ύπαιθρος γύρω από το Bracknell μπορεί να μη φαίνεται εκ πρώτης όψεως ότι αποτελεί ένα υπέροχο μέρος για να βιώσει κανείς την άγρια ζωή. Για τον φωτογράφο Paul Browning, όμως, ασκεί την ίδια γοητεία που ασκεί το Σερενγκέτι. Ασκεί μεγαλύτερη γοητεία στην πραγματικότητα. «Υπάρχει μια λίμνη εκεί», ξεκινά την αφήγησή του ο Paul, «σε απόσταση μόνο περίπου 30 λεπτών από το σημείο όπου κατοικώ στο Surrey, την οποία επισκέπτομαι εδώ και έξι χρόνια. Φιλοξενεί ένα αρσενικό και ένα θηλυκό σκουφοβουτηχτάρι που αναπαράγονται και κάθε άνοιξη μπορείς να τα δεις να μεταφέρουν τους νεοσσούς τους στην πλάτη τους. Αναπόφευκτα, οι ερωδιοί κλέβουν μερικά μικρά, αλλά τον επόμενο χρόνο τα σκουφοβουτηχτάρια συνεχίζουν απτόητα την αναπαραγωγή. Έχω δεθεί πολύ μαζί τους. Είναι ένας συναισθηματικός δεσμός, όπως με ένα κατοικίδιο ζώο, αλλά στην πραγματικότητα, τα πουλιά αυτά δεν γνωρίζουν καν ότι βρίσκομαι εκεί».

Αυτή η εμπειρία αποτυπώνει με σαφήνεια την οπτική του Paul. Μπορείς να αντλήσεις ευχαρίστηση από την άγρια ζωή που βρίσκεται ολόγυρά σου, αν την αναζητήσεις. «Είναι η τρίτη χρονιά που επικεντρώνομαι μόνο στην άγρια ζωή της Βρετανίας», εξηγεί ο Paul, «και ενώ συνήθιζα να πηγαίνω στην Ευρώπη για να φωτογραφίσω είδη όπως οι αρκούδες και οι λύκοι, υπάρχουν πολλοί λόγοι που με έκαναν να διαπιστώσω ότι μου προσφέρει μεγαλύτερη ικανοποίηση να παραμένω στην περιοχή όπου κατοικώ». Οι οργανωμένες περιηγήσεις και εκδηλώσεις, λέει o Paul, άρχισαν να μοιάζουν με μια εμπειρία που απευθύνεται κατά κύριο λόγο σε τουρίστες. «Υπάρχουν πολλές περιπτώσεις στις οποίες άλλα ζώα χρησιμοποιούνται ως δόλωμα προκειμένου τα αρπακτικά να εμφανιστούν μπροστά από τις κρυψώνες, πράγμα που δεν μπορούσα να ανεχτώ. Χαίρομαι πολύ περισσότερο να μαθαίνω για το δικό μου περιβάλλον και να κοπιάζω για να εντοπίσω αυτά τα είδη στη φύση. Δεν είναι τόσο εύκολο όσο το να πληρώσεις κάποιον και να επιβιβαστείς σε ένα μίνι βαν ή να συνεργαστείς με έναν εκπαιδευτή γερακιών ή να κάνεις φωτογράφιση σε πάρκα άγριας ζωής, αλλά για μένα αυτό θα μπορούσε κάλλιστα να αποκαλείται φωτογραφία κατοικίδιων ζώων. Δεν ήθελα να είμαι μέρος μια τέτοιας διαδικασίας. Αντ’ αυτού, ακολουθώ την άγρια ζωή σε όλες τις εποχές σε όλη τη Βρετανία».

Η προσέγγιση του Paul συνοψίζεται σε μια σειρά ομιλιών που έχει δώσει, με τίτλο Chasing the Light, Following the Seasons (Κυνηγώντας το φως. Ακολουθώντας τις εποχές). «Προσπαθώ να δείξω ότι υπάρχει όλη αυτή η όμορφη άγρια ζωή ακριβώς εδώ στον τόπο μου», εξηγεί ο Paul, «οπότε δεν χρειάζεται να ξοδέψετε 20 χιλιάδες λίρες για να πάτε στην Αφρική. Βγείτε έξω και ακούστε τα πουλιά στον κήπο σας. Στήστε μια ταΐστρα και χρησιμοποιήστε μερικά κλαδιά ως κούρνιες. Είναι κάτι πολύ πιο οικείο και θεωρώ ότι είναι ένας πιο ειλικρινής τρόπος εργασίας που προσφέρει μεγαλύτερη προσωπική ικανοποίηση». Φέτος, ο Paul δημιούργησε επίσης στο Instagram του 30 οδηγούς των πέντε διαφανειών σχετικά με τη φωτογράφιση της βρετανικής άγριας ζωής. Στο δικό του ταξίδι τον κέρδισε τελικά η φωτογραφία φύσης, αφού πρώτα έκανε διάφορες δουλειές, όπως drum 'n' bass DJ, υπεύθυνος δισκοπωλείου και επαγγελματίας φωτογράφος σνόουμπορντ. «Στην τελευταία μου δουλειά, καταξιώθηκα όταν έγινα ο επίσημος φωτογράφος της ομάδας του Ηνωμένου Βασιλείου για το Παγκόσμιο Κύπελλο Σνόουμπορντ», λέει ο Paul, «αν και συχνά φωτογράφιζα άγρια ζωή στις πλαγιές καθώς περίμενα τους διαγωνιζόμενους. Στη συνέχεια, ήρθαν τα lockdown λόγω της πανδημίας της νόσου Covid-19 και τράβηξα πολλές μακροφωτογραφίες στον κήπο του σπιτιού μου. Με προσκάλεσαν στο BBC Springwatch επειδή τους κίνησε το ενδιαφέρον το γεγονός ότι ένας επαγγελματίας φωτογράφος αθλητισμού φωτογράφιζε μέλισσες! Όταν επανήλθε η κανονικότητα, συνειδητοποίησα πόσο πολύ μου άρεσε να κάνω αυτού του είδους τη φωτογράφιση». «Από τότε, θέλω να μεταδώσω και στους άλλους αυτό το συναίσθημα», συνεχίζει ο Paul, «ειδικά για τις αλλαγές που μπορεί να επιφέρει στη ζωή σας η έκθεση στη φύση. Σαν τη λίμνη στο Bracknell, υπάρχει επίσης ένας δασότοπος κοντά στο σπίτι μου, ο οποίος βρίσκεται στη μέση μιας μεγάλης ιδιόκτητης έκτασης. Έχει έκταση μόνο 100 τετραγωνικά μέτρα, αλλά είναι πολύ ζωντανός. Υπάρχουν υπέροχοι πευκοδρυοκολάπτες, τρυποφράχτες... πρόκειται για ένα χρυσωρυχείο. Τα πουλιά καλύπτουν τον θόρυβο της κυκλοφορίας με το κελάηδισμα τους και το μόνο που χρειάζεται για να νιώσεις καλύτερα είναι να βρίσκεσαι εκεί».

«Η χώρα μας είναι όμορφη και πραγματικά δεν χρειάζεται να πας μακριά για να βρεις άγρια ζωή», συνεχίζει ο Paul. «Κατευθυνθείτε στο Norfolk, μόλις δύο περίπου ώρες μακριά από το Λονδίνο, και θα βρείτε μέρη όπου θα αισθανθείτε ότι βρίσκεστε χιλιάδες χιλιόμετρα μακριά από την πόλη. Μπορείτε να δείτε λαγούς και γερακίνες, βραχοκιρκίνεζα, αλεπούδες. Επίσης, σε Εθνικούς Δρυμούς, όπως το RSPB Leighton Moss όπου πηγαίνω τακτικά, μπορείτε να δείτε όμορφα μικρά πτηνά όπως ο μουστακαλής. Εμφανίζονται αρκετά συχνά, αλλά επειδή περνούν τον περισσότερο χρόνο τους βαθιά μέσα στις καλαμιές, οι άνθρωποι δεν τα βλέπουν. Πρέπει να περιμένεις μέχρι να βγουν έξω για αναζήτηση τροφής».

Οι τεχνικές δεξιότητες (fieldcraft) αποτελούν ένα πολύ σημαντικό κομμάτι της δουλειάς που κάνει ο Paul, αλλά o ίδιος παραδέχεται, χωρίς ενδοιασμούς, ότι δεν απέκτησε αυτές τις δεξιότητες έτσι ξαφνικά. «Αναμφίβολα, έπρεπε να εργαστώ σκληρά για να κατανοήσω την άγρια ζωή», λέει ο Paul. «Στη φωτογραφία αθλητισμού περιμένεις πολλή ώρα, αλλά γνωρίζεις ότι τελικά κάτι θα συμβεί στην πίστα. Στη φωτογράφιση άγριας ζωής, επενδύεις, σχεδιάζεις, ερευνάς πολύ περισσότερο... όταν, όμως, όλη η προετοιμασία και η προσπάθεια συνδυαστούν αρμονικά και οδηγήσουν σε ένα επιτυχές αποτέλεσμα, τότε νοιώθεις ότι αξίζεις πραγματικά αυτήν την επιτυχία. Αυτό μου παρέχει μια ικανοποίηση που δεν συγκρίνεται με καμία άλλη». Στην πραγματικότητα, ο ενθουσιασμός που προκαλεί το ίδιο το κυνήγι της ιδανικής λήψης προσφέρει μια τέτοια ικανοποίηση που ο Paul πρέπει συχνά να υπενθυμίζει στον εαυτό του ότι πρέπει να τραβήξει τη φωτογραφία. «Η συναρμολόγηση όλων των κομματιών του παζλ, η αναζήτηση σημαδιών δραστηριότητας, ιχνών, άπεπτης τροφής αρπακτικών, η επιστροφή όταν έχει πέσει το σκοτάδι, η αναμονή επί ώρες ενώ είμαι καμουφλαρισμένος... Όλα αυτά σε καταβάλλουν τόσο πολύ που τελικά και μόνο το γεγονός ότι θα δεις το φωτογραφικό θέμα για το οποίο ήρθες σε ικανοποιεί με το παραπάνω», λέει ο Paul. «Υπάρχει, όμως, και η αισθητική πλευρά της υπόθεσης που οφείλεται στο πτυχίο Καλών Τεχνών που κατέχω. Έχω πάντα μια συγκεκριμένη σύνθεση ή έναν συγκεκριμένο φωτισμό στο μυαλό μου, οπότε προσπαθώ να πετύχω και αυτές τις παραμέτρους. Για παράδειγμα, αν πρόκειται για ένα κλαψοπούλι, θα έχω φανταστεί το τέλειο σημείο, το φόντο, τον αρνητικό χώρο, την πόζα του καθώς πετάει με το θήραμα που έχει αρπάξει... είναι ένα είδος Ιδεοψυχαναγκαστικής Διαταραχής. Θέλω να δημιουργήσω το έργο τέχνης που φαντάστηκα χρησιμοποιώντας την άγρια ζωή για την οποία αφιέρωσα τόσο πολύ χρόνο περιμένοντας να εμφανιστεί». Το κιτ της Sony δημιουργεί επίσης νέες ευκαιρίες, λέει ο Paul. «Χρησιμοποιώ πλέον μια Alpha 1 και μια Alpha 1 II και γνωρίζω αυτές τις φωτογραφικές μηχανές απ' έξω κι ανακατωτά έχοντας εκπαιδεύσει τον εαυτό μου να τις χρησιμοποιεί με κλειστά μάτια. Δεν μπορείς να αναρωτιέσαι πώς θα αλλάξεις ISO όταν σου παρουσιαστεί μια ευκαιρία. Eκτός, όμως, από αυτό, η δυνατότητα χρήσης λειτουργιών, όπως η απίστευτη αυτόματη εστίαση για πτηνά Bird AF, σημαίνει ότι το μόνο που χρειάζεται να παρακολουθώ στην οθόνη μου είναι το ιστόγραμμά μου».

«Μια πρόσφατη προσθήκη για την οποία είμαι πραγματικά ενθουσιασμένος είναι η λειτουργία προκαταγραφής Pre-Capture», συνεχίζει ο Paul. «Αν παρατηρήσεις επαρκώς ένα θέμα μπορείς να προβλέψεις πότε πρόκειται να κινηθεί, αλλά θα έλεγα ότι όλοι οι φωτογράφοι άγριας ζωής έχουν βιώσει μια εμπειρία απώλειας λήψης της φωτογραφίας, όπως για παράδειγμα όταν ένα πουλί απογειώνεται. Νομίζεις ότι το έχεις φωτογραφίσει, αλλά το μόνο που περιέχει η φωτογραφία είναι τα πόδια του πουλιού στην επάνω γωνία του κάδρου πάνω από μια άδεια κούρνια! Η λειτουργία προκαταγραφής Pre-Capture πραγματοποιεί εγγραφή συνεχώς, οπότε αυτό σου προσφέρει ένα επιπλέον δευτερόλεπτο για να αποτυπώσεις το θέμα σου. Είναι δύσκολο να χάσω έστω και μια στιγμή και η ταχύτητα 30 fps της φωτογραφικής μηχανής μού παρέχει σχήματα φτερών που δεν έχω ξαναδεί ποτέ!» Εκτός από το ότι έχει βιώσει προσωπικά τα οφέλη από την επαφή με την άγρια ζωή στην περιοχή του, ο Paul έχει δει από πρώτο χέρι τα οφέλη που μπορεί να φέρει αυτή η επαφή και σε άλλους ανθρώπους. «Έχω μια άρρωστη γειτόνισσα που ήταν καθηλωμένη στο σπίτι της, οπότε της είπα: «Μια φορά την εβδομάδα, θα σε πηγαίνω στο πάρκο για να βλέπεις τα πουλιά και την άγρια ζωή», μόνο και μόνο για να βγεις έξω και να νιώσεις σαν να βρίσκεσαι στη φύση. Η διαφορά που αισθάνθηκε είναι τεράστια. Τώρα θέλει να πηγαίνει στο πάρκο συνέχεια. Μετά, είναι και η μητέρα μου. Δεν είχε παρατηρήσει ποτέ πουλιά στο παρελθόν, αλλά της έδειξα πώς να ψάχνει για έναν νεροκότσυφα στο ποτάμι και της δίδαξα τους ήχους των πουλιών και πλέον μου στέλνει μηνύματα όλη την ώρα σχετικά με αυτά που έχει δει».