Φωλιασμένο στην άκρη του ποταμού Αμαζονίου και περιτριγυρισμένο από πλούσια τροπικά δάση, το Ικίτος στο βόρειο Περού έχει μια πραγματικά μοναδική φήμη. Είναι η μεγαλύτερη πόλη στον κόσμο που δεν μπορεί να προσεγγιστεί οδικώς. Ναι, εκτός από τους μικρούς αυτοκινητόδρομους που οδηγούν σε χωριά ή στην καταπράσινη άγρια φύση, ο μόνος τρόπος για να φτάσει κανείς εκεί είναι με αεροπλάνο ή πλοίο. «Είναι ένα ξεχωριστό μέρος», λέει ο Natan Dvir, «και ένα μέρος που βρίσκεται όσο πιο μακριά γίνεται από τουριστικά μέρη». Στη φωτογραφία ντοκιμαντέρ, το παράξενο συχνά αποτελεί ευκαιρία και, σύμφωνα με τον Natan, το Ικίτος είναι ακριβώς αυτό. «Από τα σπίτια που είναι χτισμένα σε ψηλούς στύλους για την περίπτωση πλημμύρας, μέχρι την πλωτή αγορά του Belén και τη στρατιά των πολύχρωμων μοτοταξί, υπάρχει μια απίστευτη ποικιλία και βάθος στη ζωή εκεί», αναφέρει. «Οι άνθρωποι είναι ξεχωριστοί και η εμπειρία από τη συνάντηση μαζί τους μπορεί να είναι βαθιά, οπότε είναι χαρά μου να τους καταγράφω».

«Για μένα», συνεχίζει, «η φωτογραφία δρόμου είναι εορτασμός της ζωής και προϊόν του έντονου ενδιαφέροντος που έχω για τους ανθρώπους. Το Περού έχει πιο χαλαρή ατμόσφαιρα από πολλά άλλα μέρη και οι άνθρωποι συχνά κολακεύονται που ενδιαφέρεσαι γι' αυτούς. Παρόλα αυτά, ο σεβασμός και η ακεραιότητα συνοψίζουν σε μεγάλο βαθμό την προσέγγισή μου». «Αντί να αντιμετωπίζω τα θέματα ως αντικείμενα, κάτι που μπορεί να συμβεί όταν φωτογραφίζεις από απόσταση ή με πολύ κρυφό τρόπο, προτιμώ να αλληλεπιδρώ», εξηγεί ο Natan. «Συχνά, δεν φωτογραφίζω αμέσως, αλλά περπατάω τριγύρω και παίρνω την αίσθηση ενός τόπου. Αυτό κάνει τη δουλειά μου πιο στοχευμένη, επειδή δεν επηρεάζομαι από την άμεση αισθητική μιας κατάστασης. Αυτό ενέχει κινδύνους καθώς μπορεί να αλλάξει τη συμπεριφορά των ανθρώπων ή μπορεί να πουν ότι δεν θέλουν να τους φωτογραφίσεις καθόλου. Αλλά κατά κύριο λόγο, είναι μια πολύ πιο επιτυχημένη προσέγγιση και το σημαντικότερο είναι ότι έτσι αποφεύγεις την αντικειμενοποίηση των ανθρώπων».

«Έχω ύψος 1,95 μ., οπότε δεν μπορώ να κρυφτώ ούτως ή άλλως», λέει γελώντας, «αλλά γενικά φροντίζω να είμαι ορατός και έτσι ο κόσμος δεν εκπλήσσεται. Αν υπάρχει κάτι που με ενδιαφέρει, θα πλησιάσω, ίσως αλλάξω φακό, πράγμα που μου δίνει την ευκαιρία να δω πώς αντιδράει ο καθένας. Σχεδόν σε όλες τις φωτογραφίες εδώ, ήταν προφανές τι έκανα. Κάποιοι μου πρόσφεραν ακόμη και ποτά ή με κάλεσαν στα σπίτια τους. Και όσο περισσότερο βρίσκομαι σε ένα μέρος, τόσο περισσότερο οι άνθρωποι με ξεχνούν και είναι ο εαυτός τους». «Ένας άλλος τρόπος να φωτογραφίζεις με σεβασμό», λέει o Natan, «είναι να βρεις μια σκηνή που σου αρέσει, να την καδράρεις και μετά απλά να περιμένεις να ζωντανέψει το κάδρο. Και πάλι, πρέπει να είσαι ξεκάθαρος σε αυτό που κάνεις. Με αυτόν τον τρόπο, αν κάποιος δεν θέλει να φωτογραφηθεί μπορεί απλά να περπατήσει από γύρω».

Ο Natan συχνά προτιμά τις μικρότερες εστιακές αποστάσεις για τον σκοπό αυτό, οι οποίες προσφέρουν επιπλέον οφέλη. «Τα πορτραίτα που απομονώνουν το θέμα μπορεί να είναι συναρπαστικά, αλλά εγώ προτιμώ το γενικότερο πλαίσιο», εξηγεί. «Η συμπερίληψη του περιβάλλοντος κάνει μια εικόνα πολύ πιο ενδιαφέρουσα για μένα και μου αρέσει να δημιουργώ εικόνες με βαθιά υφή που έχουν πολλαπλούς πρωταγωνιστές. Συχνά προσπαθώ να εξισορροπήσω ένα δυναμικό κύριο θέμα με συμπληρωματικά θέματα, όπως στην εικόνα της γυναίκας που πλένει ή των ανθρώπων στην αγορά. Υπάρχουν πολλά πορτραίτα μέσα σε καθεμία από αυτές και όσο περισσότερο μελετάς το καρέ, τόσα περισσότερα βλέπεις. Το ζητούμενο είναι να συνδυάσεις την αισθητική και την αφηγηματική αξία της στιγμής».

«Είμαι πολύ επιλεκτικός στις λήψεις», συνεχίζει, «και σπάνια δουλεύω ταχύτερα από 3fps, παρόλο που οι φωτογραφικές μηχανές της Sony μπορούν να φτάσουν πολύ παραπάνω. Η μέθοδός μου είναι να παραμένω παρών και να αναγνωρίζω τη στιγμή, όχι να ελπίζω ότι η φωτογραφική μηχανή θα το κάνει για μένα. Η Alpha 7R V και η Alpha 1 είχαν καθοριστική σημασία σε συνθήκες χαμηλού φωτισμού. Και οι δύο παρέχουν εξαιρετική διαχείριση του θορύβου, ώστε να μπορώ να δουλεύω τακτικά σε ISO όπως το 6400. Η επίδραση που έχει αυτό στην αύξηση της ταχύτητας κλείστρου σε ένα σκοτεινό περιβάλλον είναι η διαφορά μεταξύ μιας εικόνας που πρέπει να ληφθεί υπόψη και μιας που πρέπει να διαγραφεί». Η απόδοση αυτόματης εστίασης των φωτογραφικών μηχανών του σε συνθήκες χαμηλού φωτισμού είναι επίσης εξαιρετική, λέει ο Natan. «Η αυτόματη εστίαση της Sony είναι καταπληκτική στην αυτόματη επιλογή θεμάτων, αλλά στη φωτογραφία δρόμου, τη χρησιμοποιώ με έναν πολύ πιο παραδοσιακό τρόπο, φωτογραφίζοντας στη λειτουργία Μονής λήψης και χρησιμοποιώντας μια πολύ μικρή περιοχή αυτόματης εστίασης για μέγιστη ακρίβεια. Αυτό λειτουργεί απίστευτα καλά, κλειδώνοντας την εστίαση ακόμα και σε τοποθεσίες με χαμηλό φωτισμό, όπου η προηγούμενη φωτογραφική μηχανή μου χρειαζόταν ενίσχυση».

«Πάντα καδράρω μέσα από το ηλεκτρονικό εικονοσκόπιο, όχι από την πίσω οθόνη», αναφέρει ο Natan, «γιατί αυτό με βοηθάει να διατηρώ την προσοχή μου απόλυτα σε αυτό που βρίσκεται μπροστά και γύρω μου. Είμαι επίσης μεγάλος υποστηρικτής της χρήσης του ζωντανού ιστογράμματος στο ηλεκτρονικό εικονοσκόπιο. Αυτό σημαίνει ότι οι εκθέσεις μου είναι πάντα ακριβείς».

Όλα τα τεχνικά πλεονεκτήματα των φωτογραφικών μηχανών του δημιουργούν μια καλύτερη σύνδεση με τους ανθρώπους που συναντά, λέει ο Natan, και επομένως πιο αυθεντικές εικόνες. «Αν η προσέγγισή μου στη φωτογραφία δρόμου έχει να κάνει με τον εορτασμό της ζωής», καταλήγει o Natan, «δεν μπορώ να το κάνω με μια φωτογραφική μηχανή που με εμποδίζει».